Spring naar inhoud

Rosa Verbeeck

"Een eigen nestje, hoe klein ook, is het mooiste wat er bestaat."

Rosa Verbeeck
Rosa Verbeeck

Wanneer haar jeugdliefde Luc Bomans terug ten tonele verschijnt, kan Rosa niet anders dan bekennen dat haar dochter Peggy het resultaat is van een slippertje met Frank, de broer van Luc. Nadat ze haar kapsalon aan haar neus zag voorbijgaan, wordt Rosa gerante in Hof Ter Smissen. Na de brand start ze met Jenny een bed and breakfast.

Ze vindt het geluk bij de Poolse immigrant Waldek. De twee kenden enkele moeilijke momenten. Zo zorgde het verlies van hun adoptiezoon Kasper voor een heel zware periode. Stilaan geraakt ze er weer bovenop. Ze herleeft wanneer haar dochter Peggy gaat trouwen met Peter.

Wanneer Peggy blind uit een carjacking komt en de scheiding met Peter moet verwerken, verlegt Rosa haar focus volledig op haar dochter en diens blindheid. Daarenboven zorgen de spanningen tussen Peter, Femke, Pegggy en Rosa ook voor moeilijkheden in de Zus & Zo. Door al deze zorgen verliest ze de connectie met Waldek. Die beslist dan ook een einde te maken aan zijn huwelijk met Rosa.

Maar Rosa blijft niet bij de pakken zitten, ze zoekt een nieuwe woonst en ook op professioneel vlak vindt ze een nieuwe uitdaging. Ze volgt een opleiding tot verzorgende. Zo belandt Rosa in het verzorgingstehuis waar ook Luc Bomans verblijft.

Rosa breidt bovendien haar vriendenkring uit. Ze verzoent zich na vele jaren met Marianne Bastiaens en bouwt ook met Leo een mooie vriendschap op. Met haar buurvrouw Angèle klikt het eveneens bijzonder goed en ze wagen zich opnieuw aan het uitgaansleven.

Uiteindelijk vindt Rosa ook op liefdesvlak weer het geluk bij Steven Lambrechts, de papa van Kobe en ex van Karin Baert. Wanneer Luc komt te overlijden neemt Steven echter afstand van Rosa omdat hij schrik heeft dat ze te veel verdriet en pijn zal voelen bij zijn onvermijdelijke dood, aangezien Steven lijdt aan ALS. Na een romantische list van Kobe, vinden Steven en Rosa elkaar terug en kiest Steven Rosa boven Karin.

geschreven op 05 augustus 2016
VRTNU VRTNU VRTNU