Spring naar inhoud

PREVIEW: lees een hoofdstuk uit het nieuwe Thuisboek

Hoera, het nieuwste Thuisboek is uit: 'Opgedoken'. Om dat te vieren mag je al een hoofdstuk verslinden uit het negende Thuisboek. Welk donker verleden van Tom en Tania ligt begraven onder het zand aan de zee?

‘Weet jij dat er dit jaar een frisco staat, in plaats van een ijshoorntje?’ Met een grote glimlach op zijn gezicht wacht hij de reactie van het meisje af. Ze stopt met wat ze bezig is, wacht een tel en draait zich dan om.

‘Tommyboy!’ roept ze verheugd. Ze vliegt hem om de hals en geeft hem een dikke knuffel. ‘Ik verwachtte je al!’ ‘Tania! Ik zou onze jaarlijkse afspraak toch nooit missen!’ lacht Tom.

‘Dat ijshoorntje… Jongen, sinds we vorige zomer die hotdog met dat ijshoorntje hebben verwisseld, is er veel gebeurd. Maar jij bent gelukkig niets veranderd!’

Tom klopt fier met zijn vuisten op zijn borstkast. ‘Ik ben toch gespierder geworden!’

‘Een beest!’ Tania trekt grote ogen. ‘Ik ruim hier nog snel op en dan drinken we iets! Ga jij alvast wat bestellen aan de bar, ik kom zo!’

Tom zet zich met twee drankjes buiten op het terras, vanwaar hij kan kijken naar de groep jongeren die hun eerste surfles gaan krijgen. Het doet hem denken aan de eerste keer dat hij op zo’n surfplank moest springen. Hij dacht dat snel even te doen. Tot bleek dat ze eerst op het strand moesten oefenen om recht te staan op zo’n plank. Een tegenvaller, vond hij dat. Hij zag zichzelf namelijk al als een echte bink op die surfplank staan blinken. In het water. Een natuurtalent was hij niet, weet hij. Maar het is hem tijdens de voorbije jaren toch gelukt om die surfplank en de golven te bedwingen.

"Niet te overmoedig worden, Tommyboy!"

Tania Tibergyn
Tania Tibergyn
<

‘Luister goed allemaal!’ De surfleraar spreekt de groep aan en trekt zo ook Toms aandacht. ‘Pas als je kan peddelen, kan je blijven staan.’

Exact wat ik tegen jou zei, die eerste keer in het water,’ hoort hij dan. Tania komt naast hem zitten en neemt een slok van het drankje dat Tom voor haar heeft meegebracht.

‘Jij was zo’n ongeduldig type! Jij wou niet liever dan meteen al trucjes doen op die surfplank!’

‘Schuldig,’ knikt Tom. ‘Maar ondertussen moet ik niet meer onderdoen voor jou.’

‘Dat zullen we straks wel zien, Tommyboy. Niet te overmoedig worden!’

Tom geniet ervan om Tania terug te zien. Ze is zijn maatje, sinds enkele zomers zijn ze onafscheidelijk, ook al zien of horen ze elkaar tijdens de rest van het jaar niet. Zelfs nu ze elkaar na een heel schooljaar terugzien, lijkt het weer alsof de voorbije zomer gisteren was.

‘Wat zullen we deze zomer allemaal doen?’ vraagt Tom zich enthousiast af.

‘Die pretlichtjes in je ogen verraden alvast dat je grote plannen hebt,’ merkt Tania op. ‘Hier is het eigenlijk best wel rustig geweest, de laatste maanden. Het klinkt dan wel heel leuk om aan de zee te wonen, in de winter is het hier ook gewoon koud. En doods.’

Daar is Tom het niet mee eens. Hij zou graag net als Tania aan zee wonen, volgens hem kan hij daar wel aan wennen. In de zomer surfen, in de winter joggen op het strand. Hij ziet het helemaal voor zich.

Tania drinkt haar flesje leeg en knikt naar Tom. ‘Klaar voor?’ vraagt ze terwijl ze opstaat. Ze geeft hem een schouderklop en knikt in de richting van de zee.

‘Luister eens…’ zegt ze. ‘De golven roepen ons! Ik regel wel een surfplank voor je!’

Ze maken zich surfklaar en wanneer Tom eindelijk op het water dobbert, geniet hij nog meer. De zon schijnt, het is warm. Met zijn handen spettert hij in het water, zodat er druppels in zijn gezicht en op zijn lichaam terechtkomen.

Zijn benen hangen naast de plank in het water. Tania heeft dezelfde houding aangenomen. Door de golven gaan ze zachtjes heen en weer.

‘Veel plannen moeten we eigenlijk niet maken,’ zegt Tania terwijl ze zich languit op haar surfplank legt. Het is een evenwicht dat Tom nog ontbreekt, hij zou omkantelen.

‘We kunnen sowieso altijd terecht in de surfclub. Nu de zomerkampen weer bezig zijn, is er elke dag en avond wel iets te doen. Ik moet af en toe werken aan het materiaalkot, maar ik heb nog genoeg vrije tijd. Eind deze week is er een barbecue. En binnenkort is er ook een sleepover op het strand gepland. En naar goede gewoonte…’

‘…de fuif!’ vult Tom aan.

Tania steekt haar armen in de lucht. ‘Party!’

‘Ja, die fuif mogen we niet missen. Zeker niet als jij toegang hebt tot de bar!’ Tom kijkt Tania samenzweerderig aan, waardoor ze in de lach schiet.

‘Niets van! Ik ga jou niet opnieuw van gratis drank voorzien, zodat je daarna zoals vorig jaar iedereen weer zo ver krijgt om ’s nachts nog de zee in te gaan met duur surfmateriaal. Dat was onverantwoord!’

Tom spat met zijn voet water in haar richting. ‘Moet jij zeggen! Jij was degene die surfplanken stond weg te geven!’ Ze proesten het uit. Het was een mooie tijd, vorige zomer. En ze zijn beiden vast van plan om er deze zomer evenveel sfeer in te brengen.

‘De golven komen eraan,’ merkt Tania dan op. Ze richt zich op en gaat op haar buik op haar surfplank liggen. Ze doet teken naar Tom dat hij hetzelfde moet doen.

‘Wedstrijdje wie de langste golf kan pakken!’ Ze begint te peddelen en Tom moet al met een achterstand starten.

Tom beseft het: dit had een heel pak fouter kunnen aflopen

‘He! Wacht op mij!’ roept hij nog, maar Tania is al goed op weg om die eerste golf te pakken. Tom vloekt binnensmonds en verliest zijn evenwicht al bij het rechtkomen. Hij wil met zijn buik op zijn surfplank gaan liggen, maar omdat hij al niet stabiel is van in het begin, slaat zijn surfplank om. Tom belandt in het water en net dan komt er een golf voorbij. Heel even gaat hij kopje onder en wanneer hij weer boven water komt, ziet hij hoe zijn surfplank meegenomen wordt door de golf. Zonder hem erop.

‘Mijn plank!’ roept hij geschrokken. ‘Verdomme!’ Hij grijpt met zijn hand in het water naar zijn enkel en voelt en beseft meteen dat hij zijn surfplank niet aan zijn enkel heeft bevestigd met een leash.

Watertrappelend moet hij toekijken hoe de surfplank de golven volgt. Hij is bang dat de plank beschadigd zal raken, of dat iemand in het water geraakt zal worden. Tom zwaait paniekerig met zijn arm naar Tania die ondertussen op het strand staat. Maar veel kan ze niet doen. Tom begint te zwemmen, maar hij beseft dat hij die plank niet meer kan inhalen. Hij ziet hoe ze als een ongeleid projectiel door het water glijdt, in de richting van een andere surfer die op zijn surfplank zit.

‘O nee!’ roept hij nog. En dan sluit hij zijn ogen. Hij wil de knal niet zien. Hij zal het wel horen, denkt hij. Maar wanneer hij zijn ogen weer opent, ziet hij hoe de andere surfer de leash van Tom zijn plank heeft kunnen grijpen en vastheeft. De surfer doet teken dat Tom naar hem moet zwemmen, hij houdt de plank bij.

Tom zwemt zo snel hij kan en wanneer hij er eindelijk geraakt, gaat hij buiten adem aan zijn plank hangen. ‘Bedankt man, ik dacht dat dat ding je gewoon onderuit zou halen. Sorry!’

‘Blij dat ik kon helpen. Maar gebruik in het vervolg wel die leash, dat is iets veiliger.’ Tom knikt schuldbewust. Dit had een heel pak fouter kunnen aflopen. Tania staat nog steeds aan de rand van het water en Tom wijst naar haar. ‘Kom mee, ik trakteer je als bedankje!’

Ze leggen zich beiden op hun surfplank en laten zich door de volgende golf meenemen naar het strand. Ditmaal lukt het Tom wel zonder problemen.

‘Nog eens merci, man. Dat had echt slecht kunnen aflopen,’ zegt Tom wanneer hij drie drankjes op tafel zet. ‘Sorry, ik heb niet eens je naam gevraagd. Ik ben Tom.’

‘Leonard. En geen probleem. Dat overkomt elke beginner wel eens.’

Tania proest het uit, Leonard kijkt hen verward aan.

‘Ja, jaaa…’ pikt Tom in. ‘Wat Tania met haar overdreven gelach bedoelt, is dat ik helemaal geen beginner ben. Integendeel,’ merkt hij fijntjes op.

‘Jij hebt precies ook al wat ervaring.’ Tania is nieuwsgierig. ‘Hoe komt het dat we jou hier nooit eerder gezien hebben?’

Leonard laat zich onderuitzakken in zijn stoel. ‘Een verhuis,’ zegt hij dan. ‘Het is mijn eerste zomer hier, dus ik ken nog niemand.’

‘Nu wel,’ besluit Tania.

Nieuwsgierig kijkt Leonard naar Tom en Tania. Hij is in de war. ‘Zijn jullie…’ Hij aarzelt.

‘Een koppel?’ vult Tania snel aan. Haar intonatie verraadt het antwoord al. ‘Helemaal niet! Beschouw ons meer als broer en zus.’

Tom knikt. ‘Maar dan een broer en zus die elkaar niet haten.’ Leonard knikt begripvol.

'Opgedoken' is vanaf dit weekend te koop in de betere boekhandels en online.

'Opgedoken' draait rond Tom en Tania die ooit jeugdvrienden waren. Talloze zomers beleefden ze samen aan zee. Vakanties vol zon, liefde en spanning.

Maar ligt er ook een donker verleden begraven onder het zand? We nemen je mee naar zee. Naar een zomer, lang geleden. Naar de surfclub waar Tom en Tania elkaar leerden kennen 30 jaar geleden. Waar het allemaal begon en waar nog onopgeloste vragen rijzen die de levens van Tom en Tania en Thuis nu nog altijd kwellen.

Wie weet wat er allemaal nog opduikt? Alle antwoorden liggen op de bodem van dit boek.

Wat je (nog) niet zag op televisie

Naast de daglijkse tv-afspraak met de kijker op Eén is 'Opgedoken' na 'Uitgeklaard', 'Onuitgesproken', 'Afgewezen', 'Losgebroken', 'Herboren', '(On)gewenst', 'Doodgezwegen' en 'Ontspoord' de negende uitgave in een nieuwe verhalenreeks in boekvorm over de vertrouwde Thuis-personages. In deze boeken zijn verhalen te lezen die (nog) niet op tv te zien waren/zijn en komen er nog ongekende feiten en verborgen conflicten naar boven.

Kortom: wie de Thuisboeken leest, weet méér...

geschreven op 15 september 2020
VRTNU VRTNU VRTNU