Spring naar inhoud
Op weg met Jan

Op weg met Carry Goossens

Een avontuurlijke tocht door Mongolië

In de eerste aflevering gaat Jan samen met Carry Goossens naar Mongolië. Daar wilde die laatste altijd al heen. Onderweg is Carry bijzonder openhartig over zijn jeugd en over zijn vader.

Ontdek hieronder de hoogtepunten van Op weg met Jan in Mongolië

Rijden op een ijsmeer

Tijdens hun tocht door Mongolië rijden Jan en Carry op een gegeven moment met hun jeep op een uitgestrekt, bevroren meer. Jan wil wat meer van het meer verkennen en rijdt naar het midden. Tot hun gids, die in de auto achter hen rijdt, hen paniekerig via de walkietalkie aanmaant: “Ga terug aan de kant rijden! Niet in het midden van het meer rijden, er kunnen delen zijn die niet helemaal bevroren zijn.” En inderdaad: Carry en Jan zien hier en daar zelfs water.

Carry en zijn comedy

Tijdens de rit vertelt Carry dat hij in zijn carrière enorm veel comedy gespeeld heeft: “Ik heb 20 jaar van mijn loopbaan bijna niets anders gedaan.” Soms twijfelt hij daardoor of wat hij doet, wel nuttig is, tegenover vele andere collega’s. Die twijfel gaat echter weg: “Wanneer mensen naar me toekomen en heel respectvol zeggen: “Meneer Goossens, u heeft me al zo veel plezier in mijn leven bezorgt. Doe zo voort, want ik heb dat echt nodig.” Dan denk ik: dit is toch zinnig, wat ik doe. Als ik daar ooit over zou twijfelen wanneer ik sterf, dan denk ik daar aan: ik heb duizenden mensen in mijn leven om hen te laten lachen en een paar uur van hun leven aangenamer gemaakt.”

Carry over zijn tijd in de toneelschool

Carry vertelt Jan over zijn jeugd. Hij ging toneelschool doen, waar hij les kreeg van Dora van der Groen. “Ik wist dat comedy mijn bovenste schuif was, al van sinds ik klein was,” zegt Carry. “Toen ik toneelschool ging doen, moest in ingangsexamen doen. En ik ben dankzij Dora binnengeraakt. In het eerste semester moesten we Antigone spelen en ik geef er een komische dimensie aan. Mijn medestudenten en Dora zo hard lachen.” Na de scène komt Dora echter naar Carry toe en zegt dat ze hem nooit meer iets grappig wil zien doen omdat hij dit al kan.Daar is Carry haar nu heel dankbaar voor.

Moeilijke relatie met zijn vader

Carry had een moeilijke relatie met zijn vader. Het wordt emotioneel in de wagen wanneer hij daar over vertelt. “Ik ben de eerste 2 jaar van mijn leven opgevoed door mijn tante. Ik begreep vroeger niet waarom, maar later ontdekte ik dat mijn ouders levensgenieters waren: ze gingen graag uit, gingen graag weg. Mijn tante heeft zich dan met mij beziggehouden.” Pas toen Carry 12 jaar was, is hij bij zijn ouders thuis gaan wonen. “Dat marcheerde niet. Mijn ouders, daar had ik niet veel band mee. En toen ik aan mijn puberteit begon, wilde mijn vader ineens “de vader” spelen. Dat werkte niet.”

Jan is een “koppige ezel”

Jan en Carry zijn de weg even kwijt. Jan wil een heuvel afrijden om naast het meer verder te gaan. Volgens Carry loopt daar echter helemaal geen weg, en is de heuvel afrijden zelfs gevaarlijk. Jan houdt toch vol en begint aan de afdaling. Maar dat zint Carry niet. “Dat kan je niet tegenhouden, dat is 2 ton! Op zo’n steile helling. Ik denk niet dat we juist zitten.” Jan houdt vol dat het wel de juiste weg is: “Jawel, het is langs hier.” Carry: “Een koppige mens dat dat is!” En Jan moet uiteindelijk toegeven dat Carry gelijk heeft…

Vast met de wagen

Jan en Carry raken niet voor de nacht valt, op hun volgende slaapplaats. Ze rijden door in het donker. Maar dan komen ze met de jeep vast te zitten in een enorme berg sneeuw… Er valt niet op eigen kracht uit te raken, en de productie moet ingrijpen.

geschreven op 01 mei 2017
VRTNU VRTNU VRTNU