Spring naar inhoud
Het huis

Wie is Rudi Vranckx?

Naast oorlogsverslaggever ook een prachtig mens

Vanavond was Rudi Vranckx te gast in Het huis.

Eerst wat onwennig, vooral wanneer hij een blinddoek moet opzetten in de auto, maar eens in Het huis aangekomen ontdooit Rudi en vertelt hij honderduit over zijn job en over de gevaren die het met zich meebrengt.

Rudi's held Nicolas Lombaerts komt langs voor een potje voetbal, zijn goede vriend komt koken en hij toont zich meer dan ooit openhartig.

Ontdek hieronder de hoogtepunten uit deze aflevering van Het huis.

Geblinddoekt in de auto

Eric komt Rudi op zijn werk ophalen en zoals altijd brengt hij zijn gast geblinddoekt naar Het huis. De blinddoek maakt Rudi toch wat ongemakkelijk.

Dat is mijn grootste vrees, als je zo in Bagdad... dan weet je dat het einde niet proper is.

Is Rudi een rustige persoon?

Blijkbaar wordt Rudi door mensen die hem kennen wel eens vergeleken met een vulkaan.

Mensen zien het misschien te zelden de laatste jaren, maar er zijn zeker momenten waarop ik ga zitten en de rust vind. Maar vulkanisch ben ik ook, in de zin van: in mijn hoofd ontplof ik. Mensen zien dat niet aan mij, maar soms kan ik dingen stukslaan. Enkel van mezelf, hè, ik kan geen andere mensen pijn doen.

Deel van de propaganda

Oorlogsverslaggever zijn is niet zonder gevaar, vertelt Rudi.

Ik heb het toevallig eens opgezocht: er zijn de afgelopen 25 jaar zo'n 2300 journalisten vermoord in oorlog. Sinds Afghanistan is het zo dat je zelf deel van de oorlog wordt, een deel van de propaganda.

Hij geeft ook toe dat het ouder worden hem niet geruster maakt in wat hij doet, ook al blijft hij zijn job vol passie uitvoeren.

Je wordt banger wanneer je ouder wordt. En toch doe je wat je doet.

"Ik zou niet durven"

Rudi kiest als leesvoer het boek 'Onmogelijke interviews' uit de kast. Het doet hem doet nadenken over zijn antwoord op Eric's vraag: "Als ze morgen bij IS zeggen: Rudi, kom ons interviewen, wat zou je doen?".

Met die vraag heb ik al vaak geworsteld. Ik denk dat ik het niet zou durven. Ik vrees dat ik te laf zou zijn. Osama Bin Laden zou ik wel gedaan hebben, die had volgens mij een bepaalde erecode.

"Dichter bij de dood kan je niet komen"

In de jeugdkamer vertelt Rudi over het moment dat hij wist dat hij oorlogsverslaggever wilde worden.

De eerste serieuze opdracht: Roemenië. Op sommige momenten in je leven beslis je: ga je links of rechts? Durf je, durf je niet? Daar, op dat moment, heb ik ontdekt waar mijn instinct en intuïtie toe leidden, wat ik kon.

Maar naast de spanning is ook soms de dood dichtbij. Niet alleen verloor hij een collega tijdens zijn eerste grote opdracht, maar ook tijdens een opdracht in Syrië zo'n vijf jaar geleden was het voor Rudi kantje boord.

Drie seconden, vijf meter... Ik ga een huis binnen en sla de hoek om om de trap op te gaan, en hij komt het huis buiten, dezelfde deur. Hij staat in het deurgat wanneer de laatste bom afgaat. Dichter bij de dood kan je niet komen. Of je hebt prijs. Of je bent iets kwijt. Het is een heel vreemd gevoel.

Grote en wederzijdse idolen

Rudi is grote fan van voetballer Nicolas Lombaerts. Hij komt langs als verrassingsgast en kijkt op zijn beurt op naar Rudi. Ze voetballen wat samen en Nicolas vertelt over Rusland, waar hij nu woont:

Ik voel me daar veiliger dan in België. In Sint-Petersburg toch. Ook gewoon in het over straat lopen, ik lift daar veel.

Ook komt een goede vriend van Rudi -en Italiaanse kok- langs, hij kookt voor de twee mannen die er beiden weinig van kunnen.

"Eigenlijk heeft de angst weer gewonnen"

Wanneer Rudi ontwaakt in Het huis, heeft het Verenigd Koninkrijk er net voor gekozen om de Europese Unie te verlaten.

Eigenlijk is het alweer angst dat gewonnen heeft. En dat zie je met het terreurdebat, dat zie je over extreem-nationalisme, in al die verhalen gaat het daarover. We kunnen niet zeggen dat we het niet geweten hebben, want we kiezen ervoor.

"Wat ik doe is voor een stuk ook wie ik ben"

Wat moeten de mensen onthouden van Rudi Vranckx' bezoek aan Het huis?

Misschien dat ze hopelijk inzien dat ik een emotionele mens ben ook, die heel erg begaan is met wat die doet. Wat ik doe, is voor een stuk ook wie ik ben.

VRTNU VRTNU VRTNU