Spring naar inhoud

Wie is Stefaan Degand?

Vanavond was Stefaan Degand te gast in Die huis. Op een ontwapenende manier deelde hij het verhaal van hem en zijn Julie. 24 uur vol verdriet, warmte, hoop en liefde.

Ontdek hieronder de strafste momenten van Stefaan in Die huis:

De dag dat het noodlot toesloeg

De vrouw van Stefaan overleed in de zomer van vorig jaar aan een bacteriële hersenvliesontsteking. Julie is dan 31 jaar en 6 maanden zwanger van hun tweede kind. Hij vertelt aan Eric hoe hij haar op amper twee uur tijd is kwijtgeraakt.

Once in a lifetime

Julie maakte geen schijn van kans. "Ik heb zitten roepen in haar gezicht dat ze moest vechten, maar ze heeft me niet gehoord. Op twee uur tijd heeft die bacterie alles kapot gemaakt." De dokters bestempelden het als 'once in a lifetime'. Passend volgens Stefaan, want dat was zij ook voor hem.

Voor God gespeeld

De eerste dagen na de dood van Julie waren wezenloos. Hoe moet het nu verder? Er is het dilemma van het ongeboren kind. Had iemand iets meer kunnen doen om hen te redden? Op deze schuldvraag en op de andere vragen moest Stefaan een antwoord vinden.

Een tweestemmig lied

Stefaan probeert het verdriet een plaats te geven in zijn leven. “Ik zing nu een tweestemmig lied. En de tweede stem is verdriet. Soms krijgt die de eerste stem, soms gaat die ook terug liggen naar de tweede stem. Die zal er altijd zijn.”

"Ik vond rust bij haar"

Terwijl Stefaan aan de fotomuur naar een trouwfoto van zijn vrouw kijkt, haalt hij herinneringen op. “Mijn eerste serieuze zin tegen Julie was dertien jaar geleden: “Zeg, als je mij een beetje te druk vindt, moet je het maar zeggen." En haar antwoord was: "Waar heb jij het over?" Geweldig, he!”.

Een goede papa voor Mila

Julie vond hem een goede vader, maar daar was Stefaan Degand zelf niet van overtuigd. Kon hij zijn dochtertje Mila wel alleen opvoeden? Zou hij wel een goede papa zijn na het verlies van zijn vrouw? Het is hem gelukt en dat is een enorme opluchting.

“Ik zit niet acht uur per dag te huilen”

“Er waren momenten dat ik ergens binnenkwam en het gesprek stilviel. Ja, dat vond ik vreselijk. Echt vreselijk.” De donkere wolken liggen soms meer aan de mensen rondom Stefaan dan aan hemzelf. Hij wil over Julie kunnen praten, ook al is het soms verschrikkelijk moeilijk. “Er zijn momenten dat ik in de living sta en denk: godverdomme, waar zit je?”

Dromen van een huis vol leven

Het huis van Stefaan is nu veel te groot voor hem. Hij wil rommel, lawaai en een keuken vol met gasten. En het liefst van al liefde. “Eigenlijk hoop ik heel snel... als mensen vragen hoe het met mij is. Ik heb zin om alleen maar te zeggen, en dat meen ik echt: Heel goed. Ik ben zo verliefd.”

geschreven op 13 november 2018
VRTNU VRTNU VRTNU