Spring naar inhoud

Wie is Nafi Thiam?

Vanavond was Nafi Thiam te gast in Die huis.

Nafi praat niet vaak over haar privéleven, maar in de kinderkamer vertelde ze over haar jeugd en de sterke band met haar broers en zus. Samen met Eric blikte ze ook terug op de Spelen in Rio. Een klassedame met een ijzersterk karakter, dat is Nafi ten voeten uit.

Ontdek hieronder alle hoogtepunten van Nafi in Die huis:

Terugblik op de Olympische Spelen

Nafi en Eric kijken terug naar de beelden van haar winst in Rio. Als laatste discipline van de zevenkamp liep ze toen de 800 meter.

Ik voel nu de stress. Meer dan toen ik daar stond. De beelden terugzien is altijd leuk. Maar als ik alleen ben en eraan terugdenk, ben ik meer ontroerd dan wanneer ik de beelden zie.

Over haar privéleven

Nafi praat zelden over haar privéleven. Na haar zege in Rio doken er dan ook heel wat onware verhalen op over haar vader.

Het stoorde me wel. Voor mij is mijn privéleven heilig. Ze drongen mijn privéleven binnen zonder iets te vragen, en ze sleurden er ook nog eens onwaarheden bij. Ik doe graag sport, maar ik heb nooit gevraagd dat ze mijn privéleven uitspitten.

Nafi is nog maar 22 jaar, maar heeft nu al de top bereikt. Kan ze nog beter doen dan in Rio?

Het was een mooie prestatie. Ik kan nooit beter doen dan op de Spelen. Maar het is is niet zo dat het moeilijkste nu gedaan is. Het moeilijkste komt nu. Wanneer iedereen het verwacht. Maar als ik nooit meer dat niveau haal en beter doe dan op mijn 22ste, dan is het maar zo. Ik ben toch één keer Olympisch kampioen geweest.

Speerwerpen in Die huis

Een primeur in Die huis: Nafi Thiam gooit voor het eerst een speer in de wijngaarden van het domein. Voor de Olympische Spelen had ze een elleboogblessure opgelopen, maar toch gooide ze toen een persoonlijk record tijdens het speerwerpen. In Die huis, acht maanden na Rio, heeft Nafi nog steeds last van haar elleboog.

Ik heb al acht maanden geen speer meer geworpen. Dat is stresserend, want de wedstrijden komen eraan. Anderzijds zijn er niet veel andere opties. We moeten het ermee doen.

Mentaal sterk

Nafi blijft erg rustig onder alle verwachtingen, merkt Eric op.

Er is zo veel druk van buitenaf, nu meer dan vroeger. Als je niet weet waar je staat, lijkt het me heel moeilijk om met de voeten op de grond te blijven. Je wordt gek, denk ik.

In de kinderkamer

Toen Nafi jong was, verhuisde haar familie van het centrum van Brussel naar een dorp. Daar werd ze niet raar bekeken door haar huidskleur, maar nu op social media wordt ze daar wel op aangesproken.

Er zijn mensen die zeggen dat ik België niet vertegenwoordig. Ik vind dat stom, maar ik sta er niet te lang bij stil. Ik ben geboren in België. Een vriend van mij zat op dezelfde scholen als ik. Hij is op dezelfde plaats opgegroeid. Maar voor sommigen is hij meer Belg dan ik, terwijl ons parcours hetzelfde is. Alleen verschilt onze huidskleur.

Meter van Fedasil

Nafi is meter van Fedasil, het Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers.

Ik heb niet getwijfeld. Het zijn jongeren die veel hebben meegemaakt. De meesten zijn hier alleen. Het voelde gewoon juist aan voor me. Als het iets is waarvan ik vind dat ik het moet doen en als het juist aanvoelt, dan doe ik het. Wat anderen er ook van denken.

Het leven is onverwacht gelopen

Aan het einde van haar bezoek vertelt Nafi tegen Eric:

Ik had nooit gedacht dat mijn leven zo zou lopen. Ik wou gewoon mijn ding doen, zoals iedereen.

Wat vindt ze van de spotlights, die onvermijdelijk bij haar status als sportster horen?

Dat is niet mijn domein. Sport wel. Zelfs van een vol stadion ben ik niet onder de indruk. Het geeft spanning voor de wedstrijd, maar het maakt geen indruk. Ik weet wat me te doen staat. Met zaken buiten de sport weet ik minder goed raad.

geschreven op 17 oktober 2017
VRTNU VRTNU VRTNU