Begin 2009 volgden enkele gevangenen van de Hulpgevangenis van Leuven een workshop theater. Drie maanden lang werden de improvisaties en repetities binnen de gevangenismuren gefilmd, met als hoogtepunt de uiteindelijke voorstelling voor publiek.

Drie maanden lang gaf de directie van de gevangenis de makers van Leuven Hulp exclusief en volledig toegang tot de strafinstelling. Drie maanden lang werden gedetineerden gefilmd, vaak dag en nacht. Ook in de cellen, waarin de gedetineerden 22 uren per dag zitten opgesloten.
Zo worden de kijkers een bevoorrechte getuige van het dagelijkse leven van Nico, Bogdan, Dilges, Christos, Peter, Antonio en Ali. Ze zien hen tijdens de wandeling op de gevangeniskoer, bij het uitvoeren van de dagtaken en in hun cel. Overdag, maar ook tijdens de lange, nachtelijke uren. Ze zijn getuige van hun vertroebelde relatie met de buitenwereld, de vaak uitzichtloze situaties en hun overlevingsstrategieën.

Leuven Hulp registreert hun interactie en gesprekken met directie en cipiers, met hulpverleners en advocaten. De reporters volgen hen tot in de rechtszaal, waar zij – en met hen de kijkers – geconfronteerd worden met de misdaden uit het verleden.  De makers waren zelf de eerste getuigen van hoe de gevangenen diep in hun ziel hebben laten kijken. Tijdens de improvisaties, bij de dagboekcamera’s of tijdens de rechtsgang valt de oppervlakkige branie snel weg.

Als kijker ben je voortdurend onderhevig aan een dubbel gevoel: aan de ene kant leef je mee met de mens, aan de andere kant ontkom je niet aan de harde, vaak gewelddadige daden van de crimineel. Nico zegt tegen theatermaker Thomas: “Je zegt vaak ‘meegemaakt’, maar je moet dat eigenlijk zien als ‘uitgestoken’”. Dilges rapt mee in zijn cel: “On sait mais on fait“. We blijven het doen, tegen beter weten in.

Dat dubbele gevoel steekt geregeld de kop op in Leuven Hulp. Wat is ‘meemaken’ en wat is ‘uitsteken’? Wanneer is een dader een slachtoffer? Wanneer straffen we de crimineel en wanneer voelen we mee met de onmacht van de mens?  Leuven Hulp is een uniek document over schuld en boete, gemiste kansen en het eeuwige plan om nooit meer naar de gevangenis terug te keren.

Leuven Hulp is afgelopen