Julien Vrebos neemt je acht weken lang mee op een verrassende tocht door Wallonië. Met zijn hond Kukeleku aan zijn zijde gidst hij je door Waalse streken en sferen. Het resultaat is Kukeleku, een hartverwarmende kroniek van Wallonië, verteld door de mensen die er wonen.

Kukeleku is een filmische kroniek van de Waalse geaardheid, die anders is dan de Vlaamse, de Turkse of de Duitse. Diversiteit is verrijking, luidt Vrebos’ credo en met die wijsheid in het achterhoofd laat hij zich gidsen door de vele streken en sferen die Wallonië rijk is. Het is een beeld van een streek, van Wallonië verteld door zijn mensen. “Niet via politieke tegenstellingen, maar via een cement dat alle mensen ter wereld verbindt: warmte.  Het is ook verrassend hoeveel Vlamingen in Wallonië wonen en er zich kiplekker voelen. Nogal evident, omdat zij er leven in een relatie van mens tot mens.”

Julien Vrebos: “Kukeleku, je kunt geen betere naam bedenken voor iemand die stevig op zijn poten staat. Twee aan elke kant en ze zijn van mijn jack russell. Spijtig, zijn hondenverstand zal het nooit beseffen, dat zijn patroonheilige de kreet is van de haan. Symbool van Wallonië. Maar naar symbolen ben ik niet op zoek. Ook niet naar vergelijkingen met het land van de leeuw. Wel naar het mooiste, dichtstbijzijnde buitenland.”

De zoektocht van Julien begon met de liefde voor een koffiekop: “Ik was vier jaar. De jat is kuipvormig met gezellige rondingen, precies gemaakt om een kindervinger langs te laten glijden. Haar dikke bodem draagt een sierlijk opschrift, dat ik niet kan lezen. “Die komt van bij Boch in de Walen en ze noemt Kopenhagen”, aldus mijn vader, op voorname toon. Drie voor mij totaal onbekende namen, waarvan ‘Walen’ mij het meest intrigeert.”

De reeks Kukeleku is inmiddels afgelopen