Misdienaars: in dienst van God
 
“Als je de mis dient, dan ben je meer in contact met de mis en dan zit je daar niet zomaar wat voor je uit te kijken.” Arthur is 15 en al sinds zijn 9de misdienaar. Het zijn uitzonderingen vandaag de dag, jongeren die ervoor kiezen om misdienaar te worden en, in deze woelige tijden, misdienaar te blijven. Zes jaar geleden waren er nog 10.000 misdienaars, vandaag nog amper 3.000. Koppen volgt drie van hen.
 
Ook Steff en Stephanie, allebei 17, zijn al sinds hun negende misdienaar. Voor Steff is geloven een belangrijke houvast in zijn leven: “Geloven betekent voor mij de bijbel in je eigen leven omzetten. De bijbel is een handleiding voor het leven en je moet proberen te zien hoe je daarmee omgaat.” Allebei hebben ze een speciale band met de kerk als gebouw. Stephanie: “Als ik in een kerk kom, dan word ik rustig. Dat is het enige moment van de week dat ik echt kalm ben.”
 
Steff, Stephanie en Arthur trokken begin augustus, samen met 300 andere Vlaamse misdienaars, naar Rome, voor de wereldjongerendagen voor misdienaars. Van over de hele wereld stroomden misdienaars samen op het Sint Pietersplein in Rome om de paus te ontmoeten. Met meer dan 50.000 waren ze. Stephanie: “Ik voel me nu nog meer gesterkt als misdienaar omdat je weet dat je in de wereld toch niet met weinig bent. Echt een machtig gevoel.”

Reportage: Gitte Van Hoyweghen en Katrien Van der Slycken