Na meer dan 500 dagen moeizaam onderhandelen heeft ons land opnieuw een regering. Een zoon van Italiaanse immigranten wordt premier: Elio Di Rupo. Di Rupo werd geboren in de mijnwerkersbarakken van Morlanwelz, in de buurt van Charleroi, en reed op zijn zachtst gezegd een indrukwekkend parcours. Koppen ging op zoek naar de roots van Elio Di Rupo, bij vrienden, leraars en buren.

“Op school was Elio helemaal geen leidersfiguur. Integendeel, hij voelde zich uitgesloten door andere klasgenoten die uit een burgerlijk milieu kwamen,” zegt Pierre Coquidez, een oude schoolkameraad. En het was ook een harde jeugd in migrantenwijk ‘La Paix’ in Chapelle-lez-Herlaimont. “Er was veel racisme op school,” zegt Maria Zaccanini, die erg bevriend was met de moeder van Elio, “ook mijn kinderen werden vaak uitgescholden voor vuile Italianen.”

Maar Elio onderscheidt zich snel van de andere migrantenkinderen. “Terwijl wij op het pleintje aan het spelen waren zagen we Elio vaak voorbijwandelen met een pak boeken onder de arm,” herinnert Aurore Cosimano zich, een vroegere buurtvriendin. Dat Elio vastberaden was om carrière te maken, bevestigt ook Guy Grevesse, zijn oud-leraar Frans: “Elio was een heel leergierige student, altijd hongerig. Dat moet hij nu opnieuw toepassen op zijn Nederlands.”

donderdag 8 december 2011