“Ik sta bij het groot huisvuil: voor de maatschappij ben ik niks meer waard. Ik ben veroordeeld om tot mijn 65ste te doppen.” Freddy De Bosscher is een 59-jarige econoom. Sinds 2008 is hij werkloos. Na maar liefst 200 sollicitaties moet Freddy vaststellen dat bedrijven niet geïnteresseerd zijn in oudere kandidaten. Ook de 54-jarige Wiesje ervaart dat veel werkgevers struikelen over haar leeftijd: “In deze maatschappij moet alles jong, jong en piepjong zijn.”
Di Rupo I spoort oudere werklozen aan om tot hun 58ste intensief naar werk te zoeken, in plaats van tot hun 55ste. Toch is het in ons land bijzonder moeilijk voor 50-plussers om opnieuw een job te vinden. Volgens arbeidsmarkexpert Jan Denys is onze loonpolitiek het grootste probleem: “Een 50-plusser is bij ons na een carrière van 20 à 30 jaar dubbel zo duur als een 30-jarige, maar presteert daarom niet dubbel zo veel.”
Het gros van onze oudere werklozen is laaggeschoold. In Duitsland speelt autofabrikant BMW daar handig op in: de autobouwer heeft er speciaal een fabriek voor uit de grond gestampt. Bij Barco in Kuurne proberen ze het met een aantal kleine ergonomische aanpassingen. "Door bijvoorbeeld karren in de hoogte verstelbaar te maken, wordt de rug minder belast", aldus HR-manager Yves Bryse.
dinsdag 2 februari 2012
vr, 03/02/2012 - 16:43
Harry Wullaert
Graag had ik in contact gekomen met Freddy De Bosscher, kunnen jullie mijn mailadres hwullaert@gmail.com doorgeven aub ?
Met vriendelijke groeten,
Harry Wullaert
vr, 03/02/2012 - 00:40
Johan
Boven de 45 , al ben je hooggeschoold en zelfs ingenieurs met internationale ervaring, wordt het bijzonder moeilijk om nog een nieuwe uitdaging te mogen aangaan. Bedrijven werken met indicatoren zoals gemiddelde leeftijd en deze ligt meestal vooraan de 30 jaar. Bovendien worden bedrijven op hun wenken bediend door dure selectiekantoren (meer dan 20 kilo euro per opdracht) , met heel jonge rekruteerders (in hun eerste job). Dus ervaring speelt een niet zo'n grote rol.
Nu wat Jan Denys beweert klopt niet : de jonge dertiger krijgt de hogere functie aan bijna dezelfde voorwaarde van de vijftiger, wat voor de jonge kandidaat als een serieuze promotie wordt ervaren, soms vermindert met de kostprijs van een externe opleiding (en kostprijs selectiekantoor).
do, 02/02/2012 - 17:08
MARLEEN
Ook ik ben iemand in dezelfde situatie. Ik ben 53 jaar en sedert januari 2011 ben ik werkzoekende, deeltijds, als administratief bediende. Verleden jaar heb ik intensief werk gezocht ... dagelijks op de VDAB en op de site van regiojobs gekeken en gemaild naar de vacatures die voor mij interessant waren. Maar iedere keer zonder resultaat ... zelfs nooit de kans gekregen om op sollicitatiegesprek te gaan. De boosdoeners zijn volgens mij de interimbureaus. Hun klanten zijn de bedrijven die ze willen voorzien van personeel. En als je geluk hebt komen ze dan bij u terecht en maak je een kleine kans om ergens te kunnen beginnen. Neen, spreek me niet meer van interimbureaus want daar heb ik geen goeie ervaringen mee. Op het eerste moment gaan ze alles doen om je aan werk te helpen ... maar het draait toch altijd negatief uit. Meestal hoor je er niets meer van en moet je telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw zelf terugbellen of teruggaan en bijna smeken omdat ze toch eens aan u zouden denken. En wellicht ben ik niet de enige met die ervaring. Rechtstreeks vacatures van de bedrijven zelf zie ik maar zelden staan ... en ik vraag me soms af als ze dan wel echt een job vrij hebben of als het eerder is om verdoken reclame te maken. Ik heb zo mijn twijfels ... In de meeste gevallen als ik daarop reageer hebben ze juist iemand gevonden en is de job niet meer vrij ! Ondertussen doe ik nu her en der aan vrijwilligerswerk. Zo voel ik dat ik terug ergens bijhoor en kan ik me weer nuttig maken. Rijk zal ik er wellicht niet van worden maar de dankbaarheid die je terugkrijgt is onbetaalbaar ! groeten