COMMENTAAR - Guy Janssens
Crisis.. en toch duizenden jobs te begeven.
’t Was een mededeling van Vacature vorige week: 3000 vacatures bij Colruyt, ettelijke honderden bij de banken. Het zet een mens aan het denken. Is onze economie er dan toch niet zo beroerd aan toe? Het verhaal blijkt genuanceerder dan het beeld dat je krijgt als doorsnee consument van TV-journaals en kranten. ‘We kijken nogal simplistisch naar onze arbeidsmarkt’ zegt Jan Denys van Randstad. ‘We gaan er nogal makkelijk vanuit dat in tijden van hoogconjunctuur er alleen maar wordt aangeworven en dat er in tijden van crisis uitsluitend mensen worden afgedankt en dat er banen worden geschrapt. Zowel in tijden van hoog- als van laagconjunctuur worden er constant banen gecreëerd maar ook geschrapt”.
Hetzelfde verhaal in de banksector. BNP-Paribas-Fortis en KBC werven honderden nieuwe medewerkers aan. In volle bankencrisis vorig jaar sneuvelden nogal wat banen bij die grote banken. Stefaan Decock van bediendenbond LBC: ‘We maken dit al tien jaar mee, dat banken mensen laten afvloeien en tegelijk nieuwe aanwerven. Dat kan ook niet anders want bijna één op drie werknemers is ouder dan vijftig. Bovendien ontbreken bepaalde competenties bij die oudere werknemers. Je bent dus verplicht om die bij jongeren te gaan zoeken.”
‘Bij de banksector werkt iedereen stilaan tot zestig jaar’ zegt Decock. Dat je al op je tweeënvijftigste je werkplek bij de bank zou verlaten is dus verleden tijd. Van sommige mensen wil men wel af omdat ze niet de nodige competenties hebben en men niet meer de nodige inspanningen wil doen om ze bij te spijkeren. ‘Bij de banken zie je dat de inspanningen op het stuk van opleiding naar de jongeren gaan, en veel minder naar de ouderen’. ‘Ten onrechte’ zegt Jan Denys. ‘We zitten in een werkomgeving waar je jezelf permanent moet bijscholen. Anders val je uit de boot’.
Helemaal ongelijk kan je die bankbazen natuurlijk niet geven als ze hun opleidingsinspanningen en –onkosten vooral richting jongeren sturen. Die moeten nog een heel eind mee in het bedrijfsleven. Hoe belangrijk bijscholing ook is, voor de vijftigplusser is de carrière eindiger dan voor de vijfentwintig- en dertigplusser. Overigens klopt het beeld van de banken niet meer echt als een sector waar de lonen hoog en de arbeidsomstandigheden zeer aantrekkelijk zijn, vindt Stefaan Decock.
Overigens is de Vlaming nog altijd erg conservatief als het over ‘jobrotatie’ gaat. Voor een meerderheid van Vlamingen is het nogal altijd het opperste streefdoel om de hele carrière in één en hetzelfde bedrijf te blijven. Een vaststelling die Jan Denys maakt in zijn pas verschenen boek ‘Free to work – Voor een open en moderne arbeidsmarkt’.’Op zich is er niets mis met het feit dat je je hele leven bij dezelfde werkgever wil blijven. Alleen is de wereld veranderd’, zegt Denys. ‘En het is maar beter om je eigen lot in handen te nemen en je niet hulpeloos over te geven aan de grillen van de arbeidsmarkt’.
Klinkt wel mooi allemaal, maar of die boodschap op applaus zal worden onthaald aan de poorten van de Opel-Antwerpen, AB-Inbev of andere plekken waar de ontslagen de afgelopen weken bij bosjes werden aangekondigd valt nog af te wachten.
Helemaal ongelijk kan je die bankbazen natuurlijk niet geven als ze hun opleidingsinspanningen en –onkosten vooral richting jongeren sturen. Die moeten nog een heel eind mee in het bedrijfsleven. Hoe belangrijk bijscholing ook is, voor de vijftigplusser is de carrière eindiger dan voor de vijfentwintig- en dertigplusser. Overigens klopt het beeld van de banken niet meer echt als een sector waar de lonen hoog en de arbeidsomstandigheden zeer aantrekkelijk zijn, vindt Stefaan Decock.
Overigens is de Vlaming nog altijd erg conservatief als het over ‘jobrotatie’ gaat. Voor een meerderheid van Vlamingen is het nogal altijd het opperste streefdoel om de hele carrière in één en hetzelfde bedrijf te blijven. Een vaststelling die Jan Denys maakt in zijn pas verschenen boek ‘Free to work – Voor een open en moderne arbeidsmarkt’.’Op zich is er niets mis met het feit dat je je hele leven bij dezelfde werkgever wil blijven. Alleen is de wereld veranderd’, zegt Denys. ‘En het is maar beter om je eigen lot in handen te nemen en je niet hulpeloos over te geven aan de grillen van de arbeidsmarkt’.
Klinkt wel mooi allemaal, maar of die boodschap op applaus zal worden onthaald aan de poorten van de Opel-Antwerpen, AB-Inbev of andere plekken waar de ontslagen de afgelopen weken bij bosjes werden aangekondigd valt nog af te wachten.
