Wat na de federale verkiezingen?

Wat denkt het bedrijfsleven van de verkiezingsuitslag van vorige zondag? Is het imago van België beschadigd of valt het wel mee? En zal ons veel geroemde sociale overlegmodel overeind blijven als een nieuwe regering meer bevoegdheden naar de gewesten en gemeenschappen zou doorspelen?

In de Vrije Markt debatteren Remi Vermeiren, ex-KBC en Herman Daems, voorzitter van de GIMV en van BNP Paribas Fortis.

Zaterdag, om 12.45 op één.

Herbekijk de volledige uitzending in de Videozone van deredactie.be .

COMMENTAAR GUY JANSSENS

Wat we zelf doen…

Het veroorzaakte vorige week een klein relletje: Luc Coene, vice-gouverneur van de Nationale Bank, waarschuwde in Terzake dat bij een overwinning van Bart De Wever de financiële markten wel eens bijzonder nerveus zouden kunnen worden. Die financiële markten willen weten wie in de toekomst hun kredieten zal terugbetalen. Van onzekerheid en avonturen, daar houden die markten niet van.
Tot nu toe is er niet al te veel gebeurd op die financiële markten. Geen paniek, geen De Wever-spread op de staatsobligaties.. Dat is alvast een eerste test van de financiële wereld die De Wever op zijn conto kan schrijven. Er zijn geen opstoten van nervositeit te merken op een ogenblik dat een Vlaams-nationale partij, die onafhankelijkheid van Vlaanderen als streefdoel heeft de grootste partij van België wordt.  ‘Dat is ook niet zo onlogisch’ zegt Herman Daems, voorzitter van de GIMV en van de bank BNP-Paribas-Fortis. ‘De onzekerheid op de financiële markten van vorige week had bijna niets te maken met de verkiezingsperiode. Ook andere landen zagen hun risicopremie op overheidsobligaties stijgen ten opzichte van de rente op Duitse overheidsobligaties. En daar waren geen verkiezingen.’
Remi Vermeiren, gewezen voorzitter van de KBC-groep en voorzitter van de Warande-groep, thuisbasis van Vlaamse ondernemers,  gaat nog een stapje verder. Hij heeft al een scenario klaar voor een opdeling van de Belgische staatsschuld, iets wat door iedereen wordt beschouwd als één van de moeilijkste oefeningen als het ooit zover tot een echte breuk tussen  Wallonië en Vlaanderen  zou komen. Vermeiren zegt dat die schuld in een afzonderlijke juridische structuur kan worden ondergebracht waar de deelstaten samen, volgens een bepaalde verhouding verantwoordelijkheid voor zouden zijn.

Eerste financier

Een tweede waarschuwing kwam er van België’s eerste financier, Albert Frère. Rijk geworden eerst in het Waalse staal. Toen de staalsector eind jaren zeventig, begin jaren tachtig in de problemen kwam verkocht hij zijn belangen op het goede moment aan de Belgische staat. Nadien ging Frère in de banken, in de media, in de energiesector. Rijkste mens van België, zo staat hij geboekstaafd. 3 miljard euro in portefeuille en 224ste op de lijst van rijkste mensen ter wereld. Heeft ook heel wat aan België te danken, dus ligt het voor de hand dat hij een fors pleidooi houdt voor het behoud van het land. Overigens: in de praktijk  overdreef hij niet in zijn liefde voor België. Nogal wat van zijn bedrijven liet hij overgaan in Franse handen. Albert Frère is baron. En nu we toch bezig zijn: nog niets vernomen van Etienne Davignon. Steunbeer van het Belgische koningshuis en van de Franse energiegroep Suez. Suez ‘redde’ destijds de Generale Maatschappij uit de handen van de Italiaan Carlo De Benedetti. Etienne Davignon was de man die de Fransen aan boord haalde. Suez is ook eigenaar van Electrabel. Instrumenteel in het beklinken van de deal was alweer Steve Davignon. Davignon is burggraaf..

De soep..

Merken komen en gaan, zegt de CEO van de lingeriegroep Van de Velde, Ignace Van Doorselaere. Je kan België als een merk beschouwen dat zijn tijd heeft gehad. Erg is dat niet. De industrie pas zich wel aan aan de nieuwe marktomstandigheden.
Remi Vermeiren geeft hem geen ongelijk. Vlaanderen zal het in het buitenland wel overnemen van België.
‘Het prestige van de naam België is er de laatste jaren niet erg op vooruitgegaan’ vindt Remi Vermeiren. Bovendien is dat niet zo belangrijk want wij voeren buiten bier en chocola heel weinig consumptiegoederen uit. Dus zo belangrijk is die naam niet. Bovendien staat Vlaanderen dan nog eens in voor het leeuwendeel van de Belgische uitvoer.  

Quid ons sociaal overlegmodel?

Ons land heeft sinds de tweede wereldoorlog een zeer uitgebouwd sociaal overlegmodel tot stand gebracht. Dat heeft over het algemeen sociale vrede en welvaart meegebracht. Nu en daar waren er opstoten van sociale onvrede. In het begin van de jaren zestig werd er vooral in Wallonië zwaar betoogd tegen de eenheidswet van Gaston Eyskens. En later, in de jaren tachtig, sloopten Waalse metallo’s Brussel zowat uit woede tegen de saneringen in het Waalse staal. Maar over ’t algemeen werkten vakbonden en patroons op federaal niveau goed samen om de sociale vrede te bewaken. Aan dat federale model willen zij niet tornen. Is het denkbaar dat dit sociale overleg helemaal naar de gewesten wordt overgeheveld?

Daems is genuanceerd en ziet andere gevaren. ‘Er zijn ernstige problemen met onze concurrentiekracht. We lopen een achterstand op tegenover Duitsland. Daarover zijn serieuze onderhandelingen nodig, en die zijn veel dringender dan praten over een regionalisering van het sociaal overleg’. Remi Vermeiren gelooft ook niet dat met een opdeling van België alles zal opgelost zijn. ‘De concurrentiekracht van België is niet goed. Meer verantwoordelijkheid voor de gewesten betekent efficiëntere structuren. En dat zal leiden tot een beter beheer van zowel Vlaanderen als Wallonië’.