Nieuwsbrief resultaten petscan en tumormarker dd 4/1/08
Hallo iedereen,
Allereerst mijn beste wensen voor het nieuwe jaar!!! Doe dit jaar wat je al altijd hebt willen doen. Plan het gewoon en stel het niet uit. Laat al die “ja maars” maar achterwege, daar vind je wel een oplossing voor!!
Welnu de resultaten: helaas is de tumormarker terug lichtjes gestegen van 109 naar 116. Deze keer hebben we geen gewone leverscan maar een petscan genomen op datum van 28/12/07. Helaas is deze niet goed te vergelijken met de vorige leverscan. Dus men kan niet zeggen of de uitzaaiingen in de lever groter of kleiner zijn geworden. Men heeft de petscan genomen daar ik zoveel pijn aan mijn arm had. Maar deze pijn is gelukkig onder controle. Ik hoef de laatste weken geen pijnstillers meer te nemen. Het voordeel van de petscan is, dat ze het hele lichaam in detail kunnen zien. Daaruit is gebleken dat er geen letsels zijn bijgekomen in de lever. De derde rib is aangetast, maar dat wisten we al. Er zijn ook uitzaaiingen in het bekken en de onderrug (ruggewervel).
2 jaar geleden heeft men ook zo’n petscan genomen en in deze tijd heeft men toch alles redelijk onder controle kunnen houden.
Tijdens de bespreking afgelopen vrijdag met de oncoloog stelde zij voor om een maand pauze te nemen en te stoppen met deze chemo. Daar ik al zo lang chemo heb gehad en ze vermoedde dat deze chemo al had gedaan wat die kon doen. Dit kwam voor Ton en mij heel onverwacht. Wij dachten zo lang die tumormarker daalt, kunnen we nog wel verder met deze chemo. Maar toen we dan maandag de resultaten van de lichte stijging van de tumormarker kregen, heeft me dit tot nadenken gezet. Afgelopen maandag heb ik wel nog de chemo gehad en wilden we wel terug doorgaan met de 3-wekelijkse sessies. Maar bij nader inzien heeft dit niet zo veel zin meer. Dus vandaag, in overleg met de oncoloog, hebben we dan toch beslist om een maand pauze in te lassen. De volgende controle van de tumormarker zou dan 4/2/08 zijn. Ondertussen krijg ik dan antihormonentabletten.
We hebben de kerstweek, gezien de omstandigheden, vrij goed doorstaan. Maandag 24/12 had ik dan nog chemo en ’s avonds hebben we dan met ons drietjes kerstmis gevierd. Dinsdag en woensdag zijn we dan naar de moeder van Ton geweest om te vieren. Donderdag 27/12 was het dan in beperkte kring mijn verjaardagsfeestje. Vrijdag 28/12 moest ik dan voor de petscan naar het UZA. ’s Avonds hadden we dan afgesproken in de stad om lekker te gaan eten. Helaas had ik geen rekening gehouden met het onderzoek van die morgen, daar er voor mij van eten niet zo veel in huis kwam. De gezelligheid was er wel!! De volgende 2 dagen heb ik dan wel moeten uitrusten. Gelukkig had Ton vrij tot 3/1/08.
Oudjaar hebben we in alle rust doorgebracht en met Nieuwjaarsdag zijn we voor de traditionele nieuwjaarsbrief naar mijn moeder gegaan. Vrijdag 4/1/08 was er dan nog hier in Mortsel een nieuwjaarsdrink voor alle inwoners van de stad, gevolgd door een fantastisch vuurwerk. Dit was de eerste keer voor Manu, maar hij vond het fantastisch!!
Dus pluk de dag allemaal en geniet van het huidig moment!!!
Veel liefs en graag tot ziens, horens of schrijvens!!
Ton, Manu en Martine
25 reacties
Dag Martine,
Als medekandidaat zou ik toch ook even reageren op je site. Mijn Tumor tumormarkeercellen gaan ook regelmatig de hoogte in, om daarna terug te gaan dalen.
Blij dat ik tussen de lijnen toch een zeer optimistich persoon meen te herkenen. Dus hou de moed erin en we zien elkaar binnen een paar weken
Patrick
Dag Martine,
Van die tumormarkers zou ik ook niet teveel op af gaan. Want ook bij mij zijn ze niet te vertrouwen.Gewoon de volle moed erin houden!!! En inderdaad van iedere dag genieten!!!We kunnen dat niet genoeg zeggen…Doen wat je graag doet!!!!
we wensen jullie alvast veel hele leuke,toffe, gezellige momenten met je gezin in het jaar 2008!!
Groetjes,
Maria,Kristof en onze zotte Neo gevolgd door de rest van onze zoo.
Hallo Martine, laat de moed niet zakken hé. Jij bent ook een sterke vrouw en probeer toch de dingen te doen die je graag doet.
We duimen mee voor jou!!!!!en het zijn 8 duimen hier. Groetjes, Natacha, Frank, Simon en Marie.
Dag Martine,
Vond het een fijne zaterdag,blij dat ik jullie ontmoet heb.Samen zijn we sterker
Martine, mama van KIm
Hallo Martine , ik ben zeer blij je ontmoet te hebben op de VRT. Het was echt tof en het gaf toch wel een goed gevoel om eens samen te zijn met de andere kandidaten.
Hopelijk tot gauw, liefs van Natacha.
Dag Martine,
Al een tijdje geleden dat we iets van jou hebben gehoord. Khoop dat het goed gaat met jou? Vond het leuk elkander te ontmoeten op de 26ste januari.
Nu weten we ook nog wat meer over elkaar vanwege de filmpjes.
Hopelijk komen we elkaar nog eens tegen.
Vele groetjes aan Ton en een knuf voor jou en Manu.
Maria & Kristof
veel sterkte in deze moeilijke dagen het zal een enorm verlies zijn voor u en de kleine manu heb veel respect voor deze moedige dame het ga je goed en laat de moed niet zakken zeker niet voor de kleine manu die heeft u meer dan ooit nodig veel sterkte josiane §alfons
las juist je post, vind het zo erg, had het zo vroeg niet verwacht, lee met je mee , meer dan je kunt dnken….srry
Met Oprechte Deelneming
Er is niets dat voorgoed verdwijnt,
als men de herinnering bewaart
Veel sterkte in deze donkere dagen
De familie Deckers-Claus
Rupelmonde
met oprechte deelneming.
wij weten wat het is om een teer geliefd iemand te verliezen heel veel sterkte en moed
oprechte deelneming en moed aan de familie
zo erg,
zo veel te vroeg
zo zoals zij het wou
zo nog alle svan haar lijstje kunnen doen
zo alleen
zo samen met je zoon
zo wordt martine gemist
zo weten we dat ook ons zo dierbaar was
zoveel sterkte wensen we je toe in deze donkere dagen
zo herkennen wij dit
zo dierbaar was ons “onze vriend”
zo veel te jong moest hij ook gaan
zo hoop ik dat ze mekaar ontmoeten
zo blij gezind was hij ook
zo goeie vrienden “zullen” ze kunnen zijn.
knuffels mieke
VEEL STERKTE VOOR GANS DE FAMILIE KNUFFEL AAN IEDEREEN EN DIKKE KUSJES AAN DE KLEINE MANU
Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht in deze moeilijke en donkere dagen! ik leef met jullie mee!
Lieve groetjes Annelies
Ik wou hier reageren, maar vind niet echt de woorden.
Ik heb net het programma gezien en kan er niet bij.
Ik had zo ‘t idee dat iemand met zo veel moed en positivisme eigenlijk onsterfelijk was. En gek genoeg is dit misschien wel zo!
De manier waarop jullie ermee omgaan, en via deze getuigenissen een nalatenschap delen is gewoon groots.
Het geeft me kracht (als lotgenoot) om dit ook door te geven aan mijn kinderen. Bedankt daarvoor.
Ik wens jullie heelf veel sterkt en kracht.
Kate
Dank je wel Martine, Ton en Manu dat we mochten mee kijken, ontdekken, ervaren, … ik heb veel van jullie geleerd. Jullie samen zijn, jullie gedachten over het leven, jullie moed, jullie respect voor elkaar, … Martine leeft verder in jullie gedachten, vergeten gaan jullie ze nooit. Dit is één van de moeilijkste perioden in jullie leven. Ik wens Ton, Manu, hun familie en vrienden dan ook veel sterkte.
ik wens veel sterkte aan de helen familie van martine
ik weet wat het is om iemand te verliezen die je heel dierbaar is
ik heb zelf mijn eigen moeder verloren en ze was zelf maar 38 jaar
ik heb ook zelf nog kleine zusjes maar die verstaan niet waar onze moeder is en ik hoop dat manu en zijn papa nog heel veel mooie herineringen hebben van martine
sterkte
tinne
mijn oprechte deelneming en nog heel veel sterkte , manu heeft je nu zo hard nodig , hou de moed erin
sonja
Elke aflevering bekijk ik en bijna elke aflevering huil ik. Omdat het me doet beseffen dat elk ogenblik kostbaar is en we veel te weinig écht intens van de kleine en grote dingen van het leven genieten. Martine was (en ik wou met heel mijn hart en ziel dat ik hier nog “is” kon schrijven) iemand met een supersterk karakter; sociaal en aanstekelijk optimistisch. Telkens als ik haar op TV zag bewonderde ik haar innerlijke kracht énorm. Ze is er niet meer maar ze leeft wel verder in de harten en zielen van iedereen die haar ooit gekend heeft ; zelfs al was het maar oppervlakkig.
Ton, Manu en iedereen die van haar hield en kende ik wens jullie allen veel sterkte. Ton en Manu, blijf van het leven genieten want dat zou Martine zéker ook voor jullie gewenst en gehoopt hebben.
Dary
Hallo mijn grootvader is ook ineens gestorven ik was er heel tristig om ik kan het begrijpen . Ik vind het te gek dat één een programma zo heeft laten maken dat de mensen er begrip voor hebben
Ik betuig hierbij mijn innig medeleven aan haar man en veel moed en sterkte toegewenst in deze moeilijke tijden
Innige deelneming in deze moeilijke en zware periode aan al haar familieleden en naasten!
Lien & Kevin
Hallo Ton,
Ik heet Karel en verblijf het grootste deel van het jaar in Frankrijk. Ik heb de TV-uitzendingen nauwgezet gevolgd omdat ze bij mij heel wat herinneringen oproepen. Op 5 augustus 2003 verloor ik mijn lieve echtgenote Mireille aan kanker. Ik mis haar nog elke dag. Ik voel héél héél erg met je mee. Want hoe erg het ook is voor de moedige patiënten die uiteindelijk toch hun strijd verliezen, het is godverdomme ook erg voor de patner die ze achterlaten. Elke dag denk ik en probeer ik iets te doen voor mijn leve Mireille. En ik raad je aan om dat ook te doen. Altijd. Want zolang ze voortleven in tekens, gebaren , verhalen en herinneringen, zolang behoren ze tot dit leven. Elk jaar maak ik voor haar verjaardag een CD. Indien je dat wil, wil ik je er een toesturen. Ik doe dit alleen aan vienden en lotgenoten. Je weet hoe je me kan bereiken. Ton, zorg goed voor jullie zoontje en vertel hem dikwijls over de ongeloofelijke moed en moedige getuigenis van zijn lieve mama Martine. Ik wens je veel sterkte, meer kan ik niet doen. Probeer om verder te gaan met je leven. En als je héél langzaam vooruit gaat, wel dat is nog altijd beter dan stiltaan.
Van je lotgenoot Karel
Hallo Ton,
Hier nogmaals Karel uit Frankrijk.
Hierna schenk ik je een zefgeschreven gedicht. Hopelijk heb je er wat aan.
Me baladant
Tout seul
Sur la plage immense,
T’es toujours là.
En regardant
Tout seul
Les nuages qui dansent;
Tu seras toujours là.
Dag Martine,
Hetgeen je meegegven hebt via de uitzendingen
is van onschatbare waarde!
Er zijn geen woorden voor…
je hebt me zoveel bijgebracht!
Je heengaan …
een gemis voor je familie en vrienden,
het heeft ook mij diep geraakt… die realiteit
die ook bij ‘t leven hoort.
Ik vergeet je niet!
Dag Martine…