een haag
Hoi,
Eerst en vooral wil ik jullie iets positiefs aanbieden en dat is dat Kristof en ik hebben genoten van ons lekker etentje. Het was op de grote markt in Roeselare. Het heet Vespa’z is een beetje italiaans eten. Veel pasta’s,pizza,enz… Daarna zijn we terug naar huis gegaan,want was toch wel moe.
Deze morgen stond ik op en zag het regenen en waaien,….kopje koffie gaan drinken bij mijn ouders dat is routine iedere dag opnieuw. Dan lezen we de krant en praten wat na. Er was deze morgen bezoek gekomen en toen het bezoek ons verliet vond Neo weer een gaatje om weg te lopen naar zijn favoriete huis in de straat. Kristof is hem dan maar gaan halen.
Deze morgen moest Kristof nog naar het stadhuis en nog een paar boodschappen gaan doen. Ondertussen trok ik mijn regenkledij ,een sjarp en een muts aan om op wandel te gaan met Neo. Mijn ma vroeg me nog ga je wel warm genoeg hebben? Ja,jaaa. Begon aan mijn route,maar het was heel koude wind!
Ik besliste om mijn route serieus in te korten via een andere weg. Als ik daar 7 maal per jaar wandel dan is dat al veel. Op een bepaald moment heb je een grasplein waar iedereen op mag en toegang heeft. Het is niet groot,maar er staat wel een hele grote mooie boom op! Vele honden gaan er hun behoeften doen (de meesten nemen het ook op) . Links en rechts van het plein staat er een haag . Rechts van die haag heb je het plein en links is er een woning en oprit. Neo stopt nog om tegen de haag te plassen aan de kant van het plein. Ondertussen zie ik ne meneer in zijn wagen ( witte met reclame easy…) stappen en ik wacht om door te stappen tot hij achteruit is gereden.
Opeens stopt hij draait zijn ruit open en zegt iets,maar ik begreep er geen snars van. Ik ging ervan uit dat hij iets wou vragen. Het was ondertussen goed gaan regenen en nog wat winderig. Hij herhaalt en zegt dat de haag dood gaat van al die hondenpis!!!!! Ik reageer en probeer kalm te blijven (waarop ik de kalmte toch niet behoud) en zeg hem terug ist waar? Waarop hij terug iets zei. Toen vroeg ik hem of ik volgende keer ook zijn kak moet laten liggen? Dan heeft hij nog iets meer om over te zagen. Ik loop zijn oprit op om verder te kunnen gaan,en zegt nog iets ik denk dat het wablief was. Toonde hem het zakje met poep erin tot bijna bij zijne neus. 
Onbeschoft mens riep hij dan ,wat op dat moment misschien wel waar was.
Voor 1 ding moet ik diene man bedanken en dat was dat ik het onmiddelijk warm had gekregen! Ik was ook heel,heel kwaad! Zal Neo nooit of toch 99% ervan laten plassen tegen een huis,privetuin,privehaag,enz… Als hij dat tegen mij zegt dan moet hij dat tegen iedereen zeggen!! Nu mag ik andermans slecht gedrag bekopen.
Nog iets waar ne mens hem toch druk kan in maken,zoals een haag . Had het zijne kant geweest,de kant van de oprit dan zou ik hem 100% gelijk geven! Maar dat was niet zo! Ik denk ook als je op zo een plaats gaat gaan wonen,dat je dit ook toch wel beseft dat er vele honden daar hun behoefte zullen doen. Of dat er veel kinderen gaan spelen.
maar ja….ik ben dan toch verder gaan wandelen dan dat ik wou doen,gewoon om de frustratie weg te hebben! Ik hoop dat ik diene meneer niet meer hoeft te zien!!! Toch zal ik nu en dan er eens paseren om Neo er een plasje achter te laten,maar zijn poep blijf ik oprapen!!!
Nu wil ik dit vooral afsluiten en mijn broer opwachten. En van die dagen genieten!
Maria
aan de beter hand
Hallo,
wou jullie laten weten dat ik terug thuis ben sinds woensdagavond.
Er is zeer goed voor mij gezorgd geweest in het ziekenhuis! Ze hebben me vlug geholpen, zodat ik terug vlug minder pijn had. Op zondag was ik soms erg misselijk,maar het overgeven bleef gelukkig achterwege. Normaal hadden we die dag bezoek,maar zij zijn dan naar het ziekenhuis gekomen. Dat was fijn.
Ook aan iedereen bedankt voor de vele steunende mailtjes,bloemen, kadookes ,enz…
Wat was er nu gebeurd? Ik had een bloeding gekregen in de nier rondom de tumor. Ze kunnen er wel niets aandoen,dan alleen de pijn weg te nemen. Momenteel is mijn pijnpomp verhoogd. Nu gaat het wel,nu en dan voel ik wel eens iets maar dat is te doen. Ik vrees wel dat de vieze beestjes in mijn bovenbeen zich goed amuseren. Je kan het al goed voelen zitten. Hopelijk komt mijn lichaam toch een beetje in actie om die beesten toch wat onder controle te kunnen houden!
Woensdagavond was het fijn om thuis te komen,het enige nadeel is dat ik onmiddelijk werk zie liggen!! Dat is dan het minpunt aan thuiskomen.
Gisterennamiddag ben ik terug op wandel geweest met Neo en dat deed deugd. Zoals ik nu ook juist heb gedaan. Zonnetje zat uit,maar is nu terug weg. 
Zou heel graag nog iemand feliciteren met hun verjaardag. Vooral mijn metekind is vorig weekend jarig geweest. Ook Evy en Angeline mien moatje zijn jarig geweest. Dus ne dikke hiep hiep hoera voor de jarigen.
Eindelijk zullen Kristof en ik vanavond gaan uit eten. We hebben het al 2keer moeten afblazen,maar hopelijk lukt het dus vanavond!!
Groetjes,
Maria
opname via spoed
Hoi,
Jullie kunnen al zien aan de titel dat ik deze morgen ben opgenomen via spoed.
De pijn begon gisteren,maar stond er niet echt bij stil. Op de begrafenis van Kim wist ik soms niet hoe mij goed te zetten. Het was wel een hele mooie dienst!
We zijn niet gebleven tot aan de koffietafel,het werd me ook even teveel. Het was zwaar.Daarom had ik besloten om na de mis naar huis tegaan. Had last van pijn onderaan mijn rug. Aan de linkerkant. Dacht dat het dan van mijn hoge hakken waren.
De pijn werd beter,ik ging wandelen met Neo,boodscappen gaan doen,en het huis wat opruimen. Kristof was al van smorgen vroeg bezig met het plaatsen van de nieuwe garagepoort en zijpoortje.
S’avonds ben ik frietjes gaan halen en daarna is de hevige pijn begonnen. Rechtstaan,neerzitten,liggen,het deed allemaal evenveel pijn. 3 maal heb ik tijdens de nacht mijn pijnpomp gebruikt,maar na een uurken was de pijn er terug.
Deze morgen om 6h hebben we dan overlegd met mijn verpleger en die vond dat ik beter naar spoed kon gaan. Nu is de pijn redelijk onder controle en waarschijnlijk komt de pijn vanwege mijn linkernier.
Ik zal jullie nu laten en nog wat rusten,want Kristof kijkt al boos naar mij.
Maria
xxxx
de laatste week
Hoi ik wil jullie vlug nog een paar fotokes meegeven.Als ook het mailadres voor de informatie omtrent de walvissen. mariaendewalvissen@hotmail.com
Dit is dus mijne schat helemaal onherkenbaar door het stof tijdens het uitslijpen van onze gevel.
Hoi,
De laatste week was toch wel hectische met mooie en minder goeie momenten.
Laat ons beginnen bij vorige vrijdag 8/10
Had een redelijke drukke dag.
Te voet ging ik op wandel met Neo richting mandellaan naar het ziekenfonds. Is toch van bij ons een klein uurken stappen. Gelukkig zaten er een paar voor in het ziekenfonds zodat we toch wel een halfuurken konden uitrusten. Daarna zijn we terug naar huis gewandeld. Neo moetjes en voldaan.
Om 12h30 had ik afgesproken met mijn moatje op de grote markt in Roeselare. Ik had ongeveer een uur om me klaar te maken. Tijdens dat uur werd er aan de deur gebeld. Het was Heidi, ik inviteerde haar binnen en ze werd overal achter me aangestuurd want het was al rond 12h15. Naar de badkamer,in de living,weer naar de badkamer en weer naar de keuken. Ze had een bongobon mee voor een dag uitstap om samen te doen met mijn mama. Waarvoor dank.
Het werd na 12h30 en stuurde een bericht dat ik iets later ging zijn. Tegen 12h40 stond ik op de grote markt,dus nog niet zo te laat. Alleen stond ik daar alleen,geen moatje te zien. Haar gebeld,gesmst,maar geen moatje te horen. Het werd 13h en besloot terug naar huis te gaan. Ik was wel ongerust want ik ben dat niet gewend van haar.
Toen ik terug thuis kwam keken mijn ouders vreemd op. Toen vertelde ik dat ze er niet was. Op dat moment was ik zeker niet boos maar heel ongerust! Na een tijdje kreeg ik een telefoontje dat ze zich had overslapen. Ze was uit geweest en zo niet naar klas gegaan en zich goed overslapen. Op dat moment was ik wel ontgoocheld….
Tegen 15h moest ik bij mijn doopmeter zijn. Had een bloemstukje terug opgevuld maar nu met gemaakte bloemmen. Het werd uiteindelijk rond 16h tegen dat we er waren. Ook mijn mama en Neo waren van de partij. We dronken koffie,aten een koekje en ik ging nog even een mini wandeling doen met Neo. Toen ik terug kwam voelde ik me goed,vroeg wat water en dronk er dus van en opeens vanuit het niets lag alles er terug uit. Ik had geen adem,via neus en mond kwam er een slecht ruikend goedje. Probeerde verder mijn adem terug te vinden en opeens had ik een luchtgaatje gevonden. Ik moest hoesten,hoesten en nog eens hoesten.
Tafel,grond en mijn kledij waren helemaal bevuild. Mijn doopmeter en mama hebben alles opgeruimd en ik kon me wat verfrissen en verse kledij aantrekken. Godverdomme,waar kwam dit nu opeens vandaag? Ik voelde me totaal niet misselijk in vergelijking tot de vorige keer. Ondertussen bleef ik hoesten en voelde ik een vermoeidheid over me heen komen. Mijn mama heeft dan gebeld naar mijn pa om samen met Kristof ons op te halen.
Ik voeldde me lijk shit!! Toen ik thuis kwam heb ik mijn nachtkledij aan getrokken en in de zetel gaan liggen slapen. Helemaal in een bolleke gedraaid. Normaal had ik voorzien om op die avond uit te gaan eten met Kristof,maar dat is dus in het water gevallen.
Zaterdag 9/10
Ik werd wakker voelde me nog niet onmiddelijk fantastisch. Tegen de middag werd dit beter,gelukkig want die dag brachten we een bezoek aan Els en Steve in Nieuwpoort. We kregen er ijs,njammie en ik had ook wat eten in te halen dus het smaakte enorm lekker. Zij hebben ook twee hondjes,malthezerkes genaamd Bono en Diesel. Neo vind dat natuurlijk leuk he!
Na een tijdje heb ik dan samen met Neo en Diesel een wandeling gaan maken,van toch wel een uur. Het was zalig en langs de haven,mmmmm twas super! De hondjes waren voorbeeldig! S’avond hebben we dan nog gourmet gegeten en dat was ook heel erg lekker! Kristof en ik hadden beiden erg genoten van deze dag! O ja en Neo allesins!
Zondag 10/10
Om 10h30 werden we verwacht bij de overburen. Ter gelegenheid van de eerste verjaardag van hun zoontje Senne. We weten als we daar arriveren dat we er niet vlug buiten geraken. We hadden de aperitief en opeens komen ze met nieuws dat ze gaan trouwen. Karen kwam naar me toe en vroeg of ik haar getuige wou zijn. Kon mijn traantjes nipt inhouden en zei natuurlijk JA. Het werd 20 h tegen dat we naar huis gingen.
Maandag 11/10
Deze dag was op zijn maandags,niet zoveel aan toe te voegen.
Dinsdag 12/10
Vandaag kon ik terug voor de tweede maal naar de les gaan. Als was ik wel wat moe. Toch heb ik ervan genoten. Het is ook al een paar dagen dat ik erover nadenk om mijn haren af te scheren. Ben dat haaruitval zodanig beu! Overal waar ik was waren er wel haren te vinden. Het was al goed uitgedund en het trok ook op niets meer. In de namiddag heb ik dan gebeld naar mijn nichtje die 9 jaar geleden ook mijn haar heeft afgedaan. Ze vroeg of ik het zeker wist en mijn antwoord was zeker en vast!
Alleen had ik niets meer van sjaaltjes,dit is terug een heel nieuw gegeven. Tijdens de les vroeg ik Chantal of ze het even ziet zitten om mee te gaan naar de winkel in het stad. We kwmaen er binnen en vroeg of ze sjaaltjes hadden voor mensen zonder haar. Die mevrouw toonde er een paar. Had één mooi gezien,tot ik de prijs zag,48 euro. Was daar echt van geschrokken,uiteindelijk heb ik de winkel verlaten met een sjaaltje van 30 euro. Daarna stelde Chantal voor om even tot de veritas te rijden en daar eens te kijken,daar lagen er ook en minder hoog geprijsd. We kwamen er buiten met twee sjaaltjes en een muts.
Om 18h30 was het dan zover,al de haren vielen op de grond. Dus nu zit ik terug met een kort kopje met haren van een paar mm.
woensdag 13/10
Dat was dus gisteren. In de ochtend voelde ik een lichte pijn tussen de ribben (rechts) en rug. In de namiddag had ik een afspraak met de homeopaat. De pijn was erger geworden en vertelde dit dus. Om zeker te zijn dat het geen longonsteking was,moest ik een foto laten maken van de longen. Daaruit bleek dat ik geen longontsteking heb. De pijn komt dus vanwege de metastasen. Ze had me ook alles uitgelegd wat er in de verslagen stond van de laatste onderzoeken,waar ik uiteindelijk meer info kreeg dan in het UZA.
(gisteren had ik dan nog een intervieuw voor de weekbode (lokale krant) om een oproep te doen om mij bij walvissen in het wild te krijgen. Heidi haar doel is dit mij nog laten mee te maken,daardoor ook de oproep. Ben benieuwd…)
Ik wil eerst zien of we de pijn onder controle krijgen met ibuprofen.
Deze ochtend stond ik op met heel veel pijn. Onmiddelijk heb ik en ibuprofen genomen,maar het deed enorm veel pijn zodat ik dan nog een ms-direct heb bij genomen en nu valt het mee.
Voila dat wast….
Maria
Nog eentje,…
Vorige week is Kim overleden,maar ondanks dat we het wisten dat het eraan komt is het enorm zwaar. Hierbij wil ik zijn familie en vrienden heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke dagen. Ook Kim blijft in ons hartje zitten.
Ook blijf ik nu in mijn eentje achter. Had het een wedstrijd geweest dan sprong ik waarschijnlijk een gat in de lucht…maar dat is het niet.
Bij de start van de opnames hebben we er nooit bij stil gestaan dat ook hun verhaal ons zo ging raken. Nooit gedacht dat we elkaar gingen steunen,elkander leren kennen. Zien wat hun pijn doet en wat hun vreugdig maakt.
Nooit zal ik hen vergeten!!!
Maria
even bekomen
Even bekomen, dat had ik vandaag even nodig. Vooral na het slechte nieuws van gisteren.
Gisteren was het terug richting Antwerpen, geen file :)
Op tijd aangekomen,aangemeld en dan een beetje wachten.
Tot we bij de Prof. konden. Veel zei hij niet. Hij vond het beter om de medicatie door te nemen,want er is niets meer. Je weet maar nooit dat het de groei toch wat vertraagd.
Mijn rugkolom is ok,maar er zijn wel vertakingen in de nek. Dat wil hij eerst bespreken met de neuroloog.
Begin november moeten we terug en dan evalueren hoe het met me gaat.
Had al de uitslagen van de onderzoeken mee naar huis. Daar bleek dat het nieuw letsel in de linkernier zit en een afmeting heeft van 21mm. Ook is het letsel in de rechterbovenkwab ( longen) serieus toegenomen. Is nu 41.5×30.2×32.5mm (was 28×13x28mm). De rechterlong is dus ook het slechtst.
De grootse verrassing kwam uit het verslag van de pet-scan. Daaruit bleek dat er ook een intense haard in de spieren aan de achterzijde van het rechter bovenbeen. Ik begrijp niet waarom dit me niet gezegd werd?
Dus vandaag was het traag wakker worden. Al hoesten en snuiten de krant lezen. Dan een versnelling hoger om op boodschappen te gaan.
In de auto viel nu en dan een traan. Eenmaal thuis alles de auto uitgeladen. Toen kwam mijn ma binnen om te vragen of ze moest helpen. Zat juist op het toilet. En riep NEEN. Toch hoorde ik haar het een en tander doen. Werd kwaad vanbinnen en vroeg waarom ze hier nog was? Als ik neen zeg dan ist neen. Toen vroeg ze of ik wou meegaan om met haar een nieuwe bloes te kopen? Het lag eruit voordat ik het wist en het was niet mooi wat ik heb gezegd! Mijn moeder verliet onze woning en ik was zo kwaad op mezelf. Moeders zijn nu éénmaal bezorgd …
Tranen vloeiden over mijn wangen,was kwaad teleurgesteld in mezelf. Niet weten welke kant ik moet? Toen heb ik besloten dat ik er even uit moest. Naar een plekje waar ik tot rust kan komen,een plaats die me vrolijk maakt.
Cadzand,daar ben ik heen gereden met Neo in de koffer. Daar heeft Neo een hele vrijheid. Het was er rustig,niet te koud en niet veel wind,maar toch een wat woestte zee. Een uur en twintig minuten hebben we er gewandeld en natuurlijk Neo het water in achter zijn gele worst. Ik heb genoten van de mooie kleur van het gelucht,de zee die oneindig lijkt. Vogels die voorbij vliegen, schepen die voorbij varen,….het was zalig en misschien ooit wil ik ook hier vrij zijn in die woestte zee.
Neo happy dog en een happyer baasje. Een baasje die dit nog veel wilt herhalen!
Nu gaan we er terug tegenaan en we zien wel wat komt. Day by day.
Maria
xxx
Ellendig weekend
Hoi,
Nu zit ik al snotterend voor de computer. Gelukkig niet van verdriet maar door een verkoudheid. Vrijdagavond voelde ik al lichte keelpijn. Zaterdag was niet zoals het moest zijn.
Die zaterdagavond was ik van plan om samen met mijn ma meet te gaan wandelen ten voordele van Ontspaning Kanker.
Voelde me zo ellendig en ik heb moeten afhaken voor die wandeling,wat ik heel spijtig vond! De avond is geeindigd in de zetel samen met mijn ma voor tv . We bekeken DossierK. De mannen waren erop uit naar het feest van de kampioenviering vissen.
Zondag….zon,warm,blauw,wind….om van te genieten….Alleen niet voor mij. Keelpijn minder,maar neus goed verstopt,geen energie en een ellendig gevoel.
S’avonds zijn we gaan uit eten voor de verjaardag van mijn schoonmoeder. Jammer dat ik me zo ellendig voelde,maar volgend jaar eet ik twee desserts! Pffff na het eten naar huis gegaan,was blij terug thuis te zijn en naar mijn bed te kunnen. Wel met verstopte neus waardoor ik soms kwijlend wakker kwam. Hahahaha niet te doen,doet me denken aan de vorige paus!
Vandaag,lostte mijn neus beter,maar iedere keer terug verstopt ofwel is het niezen. Heb mij nog koest gehouden,deed er een uur over om hier aan de kant te doen. Mijn ma is gaan wandelen met Neo.
Om 12h moest ik met Neo bij de dierenarts zijn. Neo zijn oorschelp ( oorflap) was heel gezwollen. Voelde aan als een ballon. Het is een bloedvatje die is beschadigd. De dierenarts wou wachten tot vandaag om er iets aan te doen. Het bloedvat moet eerst de kans krijgen om zelf te genezen voor ze het vocht eruit trekken.
Nu is het vocht eruit en hopelijk geneest alles vanzelf,maar soms is een operatie noodzakelijk. Dan worden er knopen ingenaaid zodat die drukken op het bloedvat. Neo gedroeg zich beeldig bij de dierenarts,met wat omkoperij van snoepjes.
Ondertussen voel ik me nog ellendig maar niet zo erg niet meer als gisteren. Ik heb ook al soep gemaakt,goed pikant! Nu beginnen aan de afwas. Ook nu begint de hoestfase van de verkoudheid.
Groetjes,
Maria
De laatste week
Dag iedereen,
Terwijl hier in Roeselare het zonnetje aan het schijnen is zit ik in huis met ramen en deuren open. Terwijl ik op de vervanging wacht van mijn poetsvrouw die ziek is. Schrijf ik jullie dus vlug een berichtje over hoe de laatste week is verlopen.
Vorige week woensdag kreeg ik een telefoontje van het UZA om mijn afspraak van 28/09 te verplaatsen naar de week erna. Dus heb ik nu nog geen uitslag van de resultaten. Het is nog even afwachten.
Op donderdag in de namidag reed ik samen met mijn mama naar de floralux (bloemmenwinkel) . In Dadizele was er een politiecontrole ,dus moesten we aan de kant. Het was ter controle van de boordpapieren en alcohol. Toen die agent vroeg om zo een test af te nemen heb ik hem ingelicht over mijn medische toestand. Waarschijnlijk zal die test nooit lukken bij mij. Ze waren vriendelijk en heel begripvol. Ze vroegen of ik het wou proberen en dat wou ik zeker en vast! Jammer maar het lukte niet. Ze zagen ook dat ik geen alcohol op had en we mochten onze rit verder zetten.
Op vrijdag zijn we om 13h30 vertrokken richting Antwerpen voor de zoveelste mri. Om 16h moest ik aan de mri zijn. De rit verliep heel vlot tot voor de afrit van Haasdonk. Vanaf daar was het 1h fille. Het werd 15h40 en werd er me van bewust dat we het UZA niet meer gingen halen tegen 16h. Op dat moment heb ik de raadpleging onco verwittigt en die gingen de mri verwittigen.
Uiteindelijk werd het 16h10,maar eerst moest ik naar de raadpleging om mijn porte cad aan te prikken. Dat ging vlot maar het is al de 2de keer dat hij geen bloed wil geven. Om zeker te zijn dat hij goed zit doen ze dan een magnesium test. Als je het warm krijgt zit het goed en dat was wat er gebeurde. Nu was het richting de mri .
Ik ging me er aanmelden. De meneer achter de receptie vroeg of ik degene was die in de fille stond. Dus ja he. Ik zal eens zien wat ze met u gaan doen. Had al zoiets van, met mij gaan doen? Het duurde een 10 tal min. Op een gegeven moment hoorde ik stemmen die niet zo happy leken. Besteedde er eigenlijk geen aandacht aan en na een tijdje kwam de secretaris terug en meldde me dat ik in de wachtzaal kon gaan plaatsnemen. Na een uur wachten riepen ze me binnen in de verkleedhokjes. De verpleger van dienst was niet veel van zegs,het nodigste en dat was het. Dacht wel even van die is niet echt happy,maar besteedde er verder nogmaals geen aandacht aan.
Het werd na 18h30 en het onderzoek was voorbij. Nu kon ik terug naar onco. Ik ga terug binnen bij de verpleegster om terug mijn porte cad af te koppelen. Op een gegeven moment vroeg ze me of ze vriendelijk waren? Neen niet echt,het kon beter. Toen vertelde ze me dat ze me niet meer wouden voor het onderzoek omdat ik te laat was! Wat? Ja,ze gingen mij terug naar huis sturen! Ik werd een beetje woest! In die 9 jaar dat we te laat waren is misschien 3 keer geweest? Telkens door fille!
Ik hoop dat degene die me terug naar huis wou sturen nooit zelf moet ervaren dat ze zo ver moeten rijden voor hun gezondheid! Gelukkig kreeg ik dit maar te horen na het onderzoek anders weet ik niet waar mijn moeder in staat ging zijn en mezelf erbij.
Dit weekend heeft Kristof de bovenste helft van onze topgevel uitgeslepen. Al dat stof,Kristof was niet meer herkenbaar! Zal dan es foto plaatsen. Op zondag is hij dan begonnen met het heropvoegen. Daarvan is nu 1/3 gedaan. De rest is voor binnenkort.
Voila das zo een beetje een update van de voorbije week.
Maria
xxx
misselijk
Hoikes,
Iedereen een beetje kunnen genieten van het mooie weer?
Ikzelf heb het de laatste dagen best wel moeilijk,vooral omdat ik veel last heb van misselijkheid. Vandaag was het iets beter. Voor de moment ben ik ook niet zo te genieten.
Ik zit ergens maar weet niet waar, hoever of hoe dicht. Het is nog allemaal gissen.
Nog één scan te gaan en dan was het volgende dinsdag de uitslag die moest volgen.Alleen kreeg ik vandaag een telefoontje uit Antwerpen om de afspraak te verplaatsen naar een week later.
Als de misselijkheid zo blijft aanhouden dan zal het niet zo lang duren,ik wil weten waar ik sta!
Mijn dichte omgeving loopt op de toppen van hun tenen,zoals ik een beetje.
Vandaag heb ik toch een beetje kunnen genieten van de wandelingen met Neo. Even tot rust komen en zoveel mogelijk frustratie laten afwandelen. Ook heb ik wat het terras schoon gemaakt.
En nu zal ik de nachtkledij aantrekken na een wasje en een plasje.
En zo gaat het leven verder ……
Maria
23/09
Deze nacht heb ik redelijk goed geslapen. Vandaag voel ik me al wat beter. Had deze middag zelfs een hongergevoel! Voor de moment ben ik ook niet misselijk en dat is genieten.
Nu de zon er nog door komen en dan is het nog meer genieten.
Maria
xxx
xxx
uitslag tegenstrijdig + update
Hoi,
Zondagnacht heb ik me zot gekrabt,en dat tot maandagavond. De huisdokter en een spuitje hebben me van die jeuk verlost. Kwam die jeuk nog van de pet scan? Hij zei dat het kon,maar anders weet ik echt niet waar het vandaan komt? Hopelijk ben ik er nu een tijd van verlost! Ook word ik vlug misselijk. Het kan ook van de nexavar komen, maar dat is ook maar een gis…….
Deze morgen om 4h50 liep mijn wekker af. Om 6h zaten we in de auto en reden we nogmaals richting Antwerpen.
We moesten er zijn om 8h,maar waren ruim op tijd. Vandaag volgde de uitslag van de scans. Alleen zijn die het niet met elkaar eens. Het was een ingewikkelde uitslag dus. Ct geeft meer letsels aan en die die er waren zijn gegroeid. Vooral in de rechterlong.
Gaande op die uitslag vond de Prof het niet meer nodig dat ik de aromasin en nexavar verder in neem. Het is geen goed nieuws,maar toch voelde ik me er niet slecht bij.
Dan kijken we naar de mri hals en dat toont een stabiel beeld. Op die scan zijn mijn longen ook gescand en die geeft dan een minder erger resultaat dan de ct-scan. Ook is er een plekje gezien op mijn nier.
Zoals ik al zei het is ingewikkeld!! Volgende week volgen er nog twee scans.
Een scan voor de cervicale wervelkolom en dan dacht ik van de thorax. Op den duur geraak ik er niet meer aan uit.
Dus het is nu terug afwachten wat de volgende onderzoeken met zich meebrengen.
Ik ben er me te volle van bewust dat het geen goede uitslag is,dat het een stap achteruit is. Weet je,…ik ben super danbaar voor die 5 jaren dat ik nog heb kunnen genieten! En dat doet me veel meer dan de slechte resultaten !
We gaan verder,dag per dag en maken er het beste van!
Maria
15/09/2010
Eerst en vooral een grote merci voor die lieve berichtjes! Ze doen zeker deugd!
Morgen is het de dag die in teken staat van kanker. Voor mij en mijn familie is het iedere dag een dag met kanker. We staan er mee op en we gaan ermee slapen. We zijn ermee gaan leven,en het leven is niet altijd eerlijk. Ondanks dat feit ben ik trots op mezelf en op de mensen om me heen. Ondanks het verdriet maken we er het beste van!
Ondanks dat mijn leven kort zal zijn ben ik toch heel tevreden. Vooral over die laatste 5 jaren!
Ik heb mooie momenten gehad met Kristof . Onze bezoekjes aan Schotland waar we dolfijnen zijn gaan bekijken in de wilde zee. We zijn er gaan zweefvliegen en we zijn er ook samen met Neo geweest. We hebben er samen geschilderd.
Ben samen met mijn ouders geweest naar Schotland. Kristof bleef dan thuis om samen met zijn ouders en vrienden ons terras te betegelen. Een verrasing voor mij! Wat super was!
Doodgraag Leven is ook een gegeven waar ik trots op ben! We hebben mensen kunnen raken,doen nadenken over het leven. De dood hebben we ter sprake gebracht en we hebben mensen steun gegeven,maar vooral heb ik veel mooie personen leren kennen! Het was een aangename kennismaking met de media.
Kristof gaf me ooit een kennismaking met dolfijnen kado. Dat was in het boudewijnpark. Ik heb hun huid gevoeld!
We hebben tal van feestjes gehad,communies,verjaardagen enz…
Ons huisje die verder beetje per beetje is opgeknapt.
En dan heb ik nog mijn 30ste verjaardagfeest. Dat allemaal samen maakt het de moeite waard!
Het is nog niet over en uit en de strijd gaat verder. Maar als het moment komt dan ben ik tevreden met wat ik heb en heb gedaan en zal ik hopelijk aan een mooie dood sterven.
Het enige dat me echt verdrietig maakt is dat ik mensen achterlaat die het zullen moeilijk hebben! Even rouwen,en dan weer doorgaan met het leven en het er beste van maken is dan ook mijn boodschap aan hen!
Maria
xxx
