de laatste week
Hoi ik wil jullie vlug nog een paar fotokes meegeven.Als ook het mailadres voor de informatie omtrent de walvissen. mariaendewalvissen@hotmail.com
Dit is dus mijne schat helemaal onherkenbaar door het stof tijdens het uitslijpen van onze gevel.
Hoi,
De laatste week was toch wel hectische met mooie en minder goeie momenten.
Laat ons beginnen bij vorige vrijdag 8/10
Had een redelijke drukke dag.
Te voet ging ik op wandel met Neo richting mandellaan naar het ziekenfonds. Is toch van bij ons een klein uurken stappen. Gelukkig zaten er een paar voor in het ziekenfonds zodat we toch wel een halfuurken konden uitrusten. Daarna zijn we terug naar huis gewandeld. Neo moetjes en voldaan.
Om 12h30 had ik afgesproken met mijn moatje op de grote markt in Roeselare. Ik had ongeveer een uur om me klaar te maken. Tijdens dat uur werd er aan de deur gebeld. Het was Heidi, ik inviteerde haar binnen en ze werd overal achter me aangestuurd want het was al rond 12h15. Naar de badkamer,in de living,weer naar de badkamer en weer naar de keuken. Ze had een bongobon mee voor een dag uitstap om samen te doen met mijn mama. Waarvoor dank.
Het werd na 12h30 en stuurde een bericht dat ik iets later ging zijn. Tegen 12h40 stond ik op de grote markt,dus nog niet zo te laat. Alleen stond ik daar alleen,geen moatje te zien. Haar gebeld,gesmst,maar geen moatje te horen. Het werd 13h en besloot terug naar huis te gaan. Ik was wel ongerust want ik ben dat niet gewend van haar.
Toen ik terug thuis kwam keken mijn ouders vreemd op. Toen vertelde ik dat ze er niet was. Op dat moment was ik zeker niet boos maar heel ongerust! Na een tijdje kreeg ik een telefoontje dat ze zich had overslapen. Ze was uit geweest en zo niet naar klas gegaan en zich goed overslapen. Op dat moment was ik wel ontgoocheld….
Tegen 15h moest ik bij mijn doopmeter zijn. Had een bloemstukje terug opgevuld maar nu met gemaakte bloemmen. Het werd uiteindelijk rond 16h tegen dat we er waren. Ook mijn mama en Neo waren van de partij. We dronken koffie,aten een koekje en ik ging nog even een mini wandeling doen met Neo. Toen ik terug kwam voelde ik me goed,vroeg wat water en dronk er dus van en opeens vanuit het niets lag alles er terug uit. Ik had geen adem,via neus en mond kwam er een slecht ruikend goedje. Probeerde verder mijn adem terug te vinden en opeens had ik een luchtgaatje gevonden. Ik moest hoesten,hoesten en nog eens hoesten.
Tafel,grond en mijn kledij waren helemaal bevuild. Mijn doopmeter en mama hebben alles opgeruimd en ik kon me wat verfrissen en verse kledij aantrekken. Godverdomme,waar kwam dit nu opeens vandaag? Ik voelde me totaal niet misselijk in vergelijking tot de vorige keer. Ondertussen bleef ik hoesten en voelde ik een vermoeidheid over me heen komen. Mijn mama heeft dan gebeld naar mijn pa om samen met Kristof ons op te halen.
Ik voeldde me lijk shit!! Toen ik thuis kwam heb ik mijn nachtkledij aan getrokken en in de zetel gaan liggen slapen. Helemaal in een bolleke gedraaid. Normaal had ik voorzien om op die avond uit te gaan eten met Kristof,maar dat is dus in het water gevallen.
Zaterdag 9/10
Ik werd wakker voelde me nog niet onmiddelijk fantastisch. Tegen de middag werd dit beter,gelukkig want die dag brachten we een bezoek aan Els en Steve in Nieuwpoort. We kregen er ijs,njammie en ik had ook wat eten in te halen dus het smaakte enorm lekker. Zij hebben ook twee hondjes,malthezerkes genaamd Bono en Diesel. Neo vind dat natuurlijk leuk he!
Na een tijdje heb ik dan samen met Neo en Diesel een wandeling gaan maken,van toch wel een uur. Het was zalig en langs de haven,mmmmm twas super! De hondjes waren voorbeeldig! S’avond hebben we dan nog gourmet gegeten en dat was ook heel erg lekker! Kristof en ik hadden beiden erg genoten van deze dag! O ja en Neo allesins!
Zondag 10/10
Om 10h30 werden we verwacht bij de overburen. Ter gelegenheid van de eerste verjaardag van hun zoontje Senne. We weten als we daar arriveren dat we er niet vlug buiten geraken. We hadden de aperitief en opeens komen ze met nieuws dat ze gaan trouwen. Karen kwam naar me toe en vroeg of ik haar getuige wou zijn. Kon mijn traantjes nipt inhouden en zei natuurlijk JA. Het werd 20 h tegen dat we naar huis gingen. 
Maandag 11/10
Deze dag was op zijn maandags,niet zoveel aan toe te voegen.
Dinsdag 12/10
Vandaag kon ik terug voor de tweede maal naar de les gaan. Als was ik wel wat moe. Toch heb ik ervan genoten. Het is ook al een paar dagen dat ik erover nadenk om mijn haren af te scheren. Ben dat haaruitval zodanig beu! Overal waar ik was waren er wel haren te vinden. Het was al goed uitgedund en het trok ook op niets meer. In de namiddag heb ik dan gebeld naar mijn nichtje die 9 jaar geleden ook mijn haar heeft afgedaan. Ze vroeg of ik het zeker wist en mijn antwoord was zeker en vast!
Alleen had ik niets meer van sjaaltjes,dit is terug een heel nieuw gegeven. Tijdens de les vroeg ik Chantal of ze het even ziet zitten om mee te gaan naar de winkel in het stad. We kwmaen er binnen en vroeg of ze sjaaltjes hadden voor mensen zonder haar. Die mevrouw toonde er een paar. Had één mooi gezien,tot ik de prijs zag,48 euro. Was daar echt van geschrokken,uiteindelijk heb ik de winkel verlaten met een sjaaltje van 30 euro. Daarna stelde Chantal voor om even tot de veritas te rijden en daar eens te kijken,daar lagen er ook en minder hoog geprijsd. We kwamen er buiten met twee sjaaltjes en een muts.
Om 18h30 was het dan zover,al de haren vielen op de grond. Dus nu zit ik terug met een kort kopje met haren van een paar mm.
woensdag 13/10
Dat was dus gisteren. In de ochtend voelde ik een lichte pijn tussen de ribben (rechts) en rug. In de namiddag had ik een afspraak met de homeopaat. De pijn was erger geworden en vertelde dit dus. Om zeker te zijn dat het geen longonsteking was,moest ik een foto laten maken van de longen. Daaruit bleek dat ik geen longontsteking heb. De pijn komt dus vanwege de metastasen. Ze had me ook alles uitgelegd wat er in de verslagen stond van de laatste onderzoeken,waar ik uiteindelijk meer info kreeg dan in het UZA.
(gisteren had ik dan nog een intervieuw voor de weekbode (lokale krant) om een oproep te doen om mij bij walvissen in het wild te krijgen. Heidi haar doel is dit mij nog laten mee te maken,daardoor ook de oproep. Ben benieuwd…)
Ik wil eerst zien of we de pijn onder controle krijgen met ibuprofen.
Deze ochtend stond ik op met heel veel pijn. Onmiddelijk heb ik en ibuprofen genomen,maar het deed enorm veel pijn zodat ik dan nog een ms-direct heb bij genomen en nu valt het mee.
Voila dat wast….
Maria
18 reacties
Hi Maria,
Is maar een ideetje maar kan je wat meer over de exacte plannen ivm die walvissen op je blog zetten? Je weet nooit dat met vereenden krachten het mogelijk zou zijn hé…. wondere zijn de wereld echt nog niet uit hé
Wat zou je trouwens juist willen doen? Heb deze link anders gevonden http://www.orcasafari.co.uk/
Dag Aske,
Dit stond altijd al op mijn te do lijstje. Vroeger was ik zot van dolfijnen en ben dat nog. Een paar jaar geleden hebben we er gezien in Schotland . Dat was een kadooke van mijn broer. Toen je ze zag spelen met hun eten en hoe nieuwsgierig dat ze langs de boot zwommen. Dat was de max!!! Nu zou ik heel graag orka’s en of walvissen zien in het wild. Dat moet fantastisch zijn!
Groetjes,
Maria
Amaai Maria, wat een verslag. Spijtig te moeten lezen dat het af en toe een dag heel wat minder gaat. Maar ik heb veel bewondering voor je hoe je met alles omgaat. Ik wou dat ik een beetje van je levensmoed had. Ik ben nogal een pessimist en dat is ook niet alles, hé.
Veel liefs.
Wat een week!
Ondanks dat je je niet goed voelt ben je echt een bezige bij…
Ik hoop het plan met de walvissen lukt. Het zal prachtig zijn.
Zorg goed voor jezelf Maria!
groetjes
Dag Maria,
inderdaad een turbulente week was het wel voor jou.
Ik ben blij te horen (lezen) dat je zoveel energie put uit kleine dingen. Een muts een overheerlijke vriendendienst( touwgetuige).
Je kan zo oprecht genieten van die kleine dingen.
Spijtig dat de pijn soms toeneemt. Ik hoop dat er opnieuw een stabielere fase komt in je ziekteproces. Als ik iets kan doen ivm het walvissen project na je interview je weet ons te vinden hé.
Wat je haren betreft ik zou net het zelfde doen. Kort scheren want de nieuwe groeiende haarbos blijkt steeds mooier en glanzender te zijn. Ben ceurieus naar je nieuwe look. Maria hou je verder haaks hé.
Roos
Maria,
Wat één reportage zeg, Neo die word nogal in de watten gelegd, kan mij voorstellen dat je hem doodgraag ziet……blij te lezen dat er tussen de slechte momenten ook nog goede zijn,
Nog één fijn weekend.
Rita
PS. is die artikle van U voor de locale krant te vinden op internet?
Dag Maria,
Weer een hele boterham… hoop echt dat je wens in vervulling zal gaan!
Wat ben je toch enorm moedig… weinig mensen doen je dit na!
Hele dikke knuffel, bedankt voor bericht,
Tot gauw,
Marina
Maria,
Een heel verslag heb je geschreven. Inderdaad een turbulente week met ups en downs. Hopelijk krijg je die pijn toch wat onder controle.
Toch heb je ook weer leuke dingen meegemaakt, de bongo-bon van Heidi, de uitnodiging om getuige te zijn op het trouwfeest van je buren,
je wandelingen met Neo en het is ook knap dat je toch nog naar het bloemschikken gaat. Kan er misschien een link gegeven worden van het artikel in de weekbode ? Misschien kunnen wij bloggers je helpen om je droom te verwezenlijken. Ik wil in ieder geval graag iets doen voor je hoor en ongetwijfeld zijn er nog velen die dit willen doen voor je. Zet nu je muts maar op als je buiten gaat in de kou, met je nieuwe coupe.
Veel liefs en sterkte ,
groetjes,
Brigitte
xxx
hallo meid,
zie je wel als da zo voort gaat moet dit gewoon lukken. Ik zou er hemel en aarde willen voor verzetten. Maar misschien ja krijgen we van de bloggers wel tips genoeg om er te raken. Ja het zal en moet kunnen. We geven niet op niet voor het zien van de walvissen en niet na de walvissen. Wie weet wat we dan nog uit onze mouw kunnen schudden om jou dagen te kleuren. Laat misschien het hotmail adres na op je site. Zo kunnen we alles beter bundelen. grt en dikke knuffels van ons alles.
grt heidi en co
Hoi Maria,
Dat was een hele boterham !! Je schrijft zo aangenaam, en ondanks al de ellende voel je zo weer die positieve noot van jou er door schemeren.
Ik hoop dat het je lukt met die walvissen !
Dikke knuffel en voor morgen sterkte,
Karine
Je moet het maar kunnen ondanks alle moeilijkheden zo positief door te gaan. Dikke pluim hiervoor! Je bent echt een sterke madame, dat verdient echt bewondering! Groetjes;
Lieve Maria,
je bent een heeeeeel speciaal persoon, een heel bijzondere jonge vrouw, zo wijs en zo moedig, en wat een geluk hebben wij om jou te mogen leren kennen, ook als het enkel via dit schrijven is en we elkaar nooit in levende lijve zullen ontmoeten ! Dankjewel van harte Maria !
Morgen zal het een moeilijke dag zijn, we denken aan Kim, Anneke en zijn familie en we leven heel intens en met heel velen met je mee !
En hopelijk is er zondag weer een straaltje zon he … lieve hartverwarmende knuffel
Maria-Héléna
dag maria,
Jouw verhaal leest als een boek, met je goede en minder goede dagen.
Maria, nog niet aan gedacht om dit ook in een boek te brengen?
Ik wens je nog veel goede dagen , en ik hoop om je nog lang te mogen lezen…
Linda
Hallo Maria, jij hebt weer een drukke week achter de rug en ik hoop van harte dat je niet teveel pijn hebt en dat de goede dagen talrijker zijn dan de minder goede. Toch fijn dat je zo kan genieten van die lieve Neo
Liefs en courage
Ik wil jullie een fijn weekend toe wensen…hopelijk zonder pijn. Groetjes Marleen.
Maria,
Wat een fijne weergave van de voorbije week,
een week waarin het al eens minder goed was, maar ook een week met echt leuke momenten.
Blijf kracht putten uit de leuke momenten.
Hopelijk gaat het terug wat beter en is de pijn onder controle.
Jouw ventje gaat er nogal tegenaan, volgens mij heb je een ventje met een gouden hart en met gouden handen.
Ik wens jullie nog een gezellig weekend
groetjes
Mia
Dag Maria,
Het is een tijdje geleden alweer. Net artikel in De Weekbode gelezen.
Hoop dat iemand je wens realiseert!
Ik wens je het allerbeste.
Noël
Dag Maria,
Ik heb jou gisteren gezien, op de begrafenis van Kim, véél wou ik zeggen, maar ik durfde niet naar jou toe komen.
En nà de dienst stond Kobe bij jou te praten…ik wilde jou sterkte toewensen, en jou een knuffel geven…
Dus doe ik het maar van verre afstand. Uit Dendermonde, een dikke gemeende zachte knuffel voor jou. Sterkte !!! ik hoop dat de nare dagen plaats maken voor aangename najaarsdagen, met flink wat zon, en warmtestralen….vooruitkijken en niet opgeven Maria…
Ja lieve Maria, zie … het zonnetje is er vandaag, het straalt, voor elk van ons, maar ik had het vooral voor jou gewenst, in al deze moeilijke dagen, ik wens dat het niet enkel buiten schijnt maar ook tot binnen in jou !
Hopelijk gaat het om van deze dag te genieten, en alles wat gisteren zo doorwoog zoveel mogelijk bij gisteren te laten…? toch niet makkelijk he meisje, maar ik wens het je uit de grond van mijn hart !
Daarom wil ik je zo graag een zeer gemeende ondersteunende knuffel geven.
lieve groetjes
Maria-Héléna