Overlijden Maria
Beste,
Bij deze meld ik het ovelijden van Maria. Maria is blijven strijden tot deze ochtend. Er was blijkbaar al een melding van het ovelijden op de blog, uit respect voor Maria en de rest van de familie zal ik daar niet over uitwijden. Ik denk dat dit onze taak is om dit aan jullie mede te delen. Er is een rouw register op de site www.uitvaartcentrumwerbrouck.be .
Het enige wat ik nog kwijt wil is: MARIA,IK BEN FIER DAT IK JOUW ECHTGENOOT MOCHT ZIJN. Het ga je goed, je hebt je rust verdiend. Ik ga je missen.
Kristof
het verschot voor mijn familie
Dag allemaal,
Eerst en in iedere geval heel veel dank voor de vele verjaardagswensen!! Al had ik die anders doorgebracht.
Sinds vorige woensdagavond verblijf ik terug in het ziekenhuis. S’avonds had Kristof een verrassing geregeld met wat vrienden die we die we al een tijdje niet meer hadden gezien. Die avond kwam Kristof vroeger thuis van zijn werk en vond dat nu ook wel al raar. Hij deed alsof het niks was en probeerde te doen alsof het niets was natnuurlijk.
Rond zes keek ik toevallig door het raam naar onze kandelaarkes en stenen vogelkes. Bahhh,zie ik nu goe?….Bah ja njeee het waren vrienden die we al een tijdje niet meer hebben gezien.Ik liet hen binnen en verwelkomde hen. Ze hadden een lekker glaasje mee en besloten deze fles te openen en uit te drinken.
Een beetje later zaten we allemaal later in de zetel,lekker knus….tot er iets gebeurd met mezelf…en dan weet ik niets meer tot ik terug bij bewustzijn kom in de ambulance. Ik hoorde stemmen rond me heen….zag schaduwen van mensen. Wat een geluk dat Kristof wist wat te doen! Wat een geluk dat hij kalm bleef in al die heisa. Iedereen verteld me: Hij verdiend een dikke PLUIM!!!!
Ergens had ik een aanval gekregen in mijn hoofd. Er is gezocht naar een klonter,enz….maar er is nu niets meer te vinden. Wel ben ik een eind het zuurstof kwijt geraakt en op dat moment vreesde Kristof voor het ergste!! Gelukkig werkt alles als voordien. Oefffff!!!!
Nu ben ik nog steeds in het ziekenhuis al hopend naar huis te mogen!!! Ook ook al is dat met zuurstof want die heb ik voorlopig wel nodig…..
Bij deze wil ik nogmaals iedereen bedanken die me woensdagavond heeft verzorgd of voor me geeft gezorgd. Ze zijn supermensen die zich iedere dag inzetten om ons te helpen!! ( Daarmee bedoel ik ook onze mannen,moeders,vaders,familie,vrienden, dokters, verplegers en verpleegsters ….) Ook de Dokters, verplegers en verpleegsters die nu instaan voor mijn dagelijkse verzorging. 1 ding mis ik wel en dat is een kamer alleen….
Was ik die avond alleen geweest dan was ik er niet meer.
Maria,
xxx
bloeding en pijn
Hoi,
Vandaag 14/12 was een rare dag….op ieder moment kan het gedaan zijn voor mij. Bij veel mensen raakt het niet in hun hoofd? Maar ja war moet je dan zeggen he,t’is niet gemakkelijk!!!
Kreeg vandaag met de post mijn zelfgemaakte kerstkaartjes in de bus. Een 50 tal heb ik er laten maken. De rest heb ik gewone kaartjes. Het zou ons een zak geld kosten,moest ik iedereen zo een speciaal kaartje geven. Ze zijn wel heel erg MOOI. 
Tijdens de vroege middag kwam mijn papa thuis van een wandeling met Neo en komt voor het voor raam staan. Hij doet lijk teken dat er iets mis was en toen ik vatte dat het over onze brievenbus ging. Die is tegen de grond gegaan en moet terug recht gezet worden door een mannelijk persoon. Ze stond op een verkeerde manier. Ze is helemaal pert to tal.
Het moet ergens gebeurt zijn tussen 10h en 11h30. Dachten eerst dat iemand er tegen had gereden,maar dat zal waarschijnlijk niet. Mischien was er iemand die is proberen aan te leunen tegen de brievenbus? We weten het niet! Het is een mistery…..of wie weet komt de waarheid nog aan het licht?Hopelijk he?
De pijn valt mee voor de moment Ik probeer wat bezig te blijven en alles wat te regelen wat te regelen valt. Ik ben omringd met een super tal van mensen!!! Iedereen in mijn omgeving staat voor me klaar!!! Daarvoor ne DIKKEN DANK U WEL!!!!
Maria
xxx
Dag,
…..allemaal de laatste dagen waren niet goed! Zaterdag heb ik het plaagske door gekregen van Kristof. Dat wil zeggen nog vermoeider,overgeven, diaree,…ik heb maar geslapen en geslapen die dag. Er was ook wat lichtte koorts. Ook had ik nu e dan een ferme hoest. Op een bepaald moment voelde ik terug pijn in mijn linker zijkant . De nier was dus terug in actie. Nu ja we weten waar de pijn vandaan komt.
Gisteren wat het opt eerste gezicht ok…..tot ik meer en meer pijn begon te krijgen en die zich situeerde aan mijn linkerzijkant zoals altijd. De pijn begon erger en erger te worden. Ik voelde nauwlijks mijn pijnpomp werken. Pas in de late namiddag belde ik de verpleger en zei me best om naart spoed te gaan. (Pijnpomp was in orde,mijn lichaam niet)
Ik had het al voelen aankomen,maar ja …..als die pijn maar weg gaat!. Int spoed waren het wat vreemde mensen. Daarmee wil ik zeggen dat ik ze nog niet veel had tegen gekomen terwijl ik er was. Kristof was er om wat te helpen met de uitleg. Zoals altijd word ik er super goed opgevangen.
Na een CT-Scan zag het er niet goed uit,…. de bloeding is veel groter geworden. Terug een stap dichter bij het einde. Donderdag hebben we een afspraak met de oncologe in Roeselare. Ik sta niet goed voor de moment en het zal ook niet beter worden. De verdraagzaamheid van de pijn staat op dit moment ….60 a 70 procent. Eigenlijk is het best om in beweging te blijven.
Nu ga ik jullie laten,straks komt er een vriendin om mij naar het het ziekenfonds te brengen en om dan onze was vuile was weg te brengen naar iemand die die last van onze schouders neemt. Fijn te weten dat er nog meer mooie mensen dan leleijke personen.
Geniet van het zonneke en het droge weeeeertje!!!
Maria
xxx
kleine dingen
Hoikes,
Voor ik slapen ga besluit ik jullie nog even te updaten van het gaan en laten ten huize Maria.
De week met mijn broer is terug achter de rug. Ze zijn hier goed en veillig geland en zijn ook zo vertrokken.
In die week hebben we fijn samen gezeten,iets gaan eten,gaan drinken,enz… We hebben het kalm gehouden. Tijdens hun verblijf was ik redelijk goed,wel vlug moe maar dat nemen we er bij. Dat werd gezellig samenzitten enz….
Door het weer was het even afwachten of ze wel of niet zouden thuis geraken. S’avonds om 10h zijn ze thuis gekomen. Dan moesten ze nog hun auto een beetje uitgraven uit de sneeuw. Er lag een laag van een 40 cm. Ik was blij dat ze goed en wel zijn thuisgekomen.
Dus die vrijdag en nu zaterdag geleden was ik niet zo goed. Zondag ,gisteren dus was dat al heel iets anders. Nu ist maandag en nog 4 bestralingen te gaan,heb wel al veel last gehad van misselijkheid en soms pijn in de lies. Vrijdag zien we normaal de dokter en hopen we vooral meer te weten!
Ik ga nu gaan slapen want het is vroeg opstaan om naar de behandeling te gaan.
Lieve groet,
Maria
Broer en schoonzus
Hallo,
Vandaag is de dag dat mijn broer en schoonzus afkomen uit het verre Schotland naar het ook koude Belgie. Ze zullen nu al een 2 uur vertraging hebben. Inplaats van 13h word het 15h,maar dat is niets zolangs ze maar hier veillig en wel thuis komen!!!!
Vandaag zaten er al 5 dagen bestralingen er achter. We moesten na de bestraling ook even bij de dokter. Mijn pa voert mij en wacht dan meestal in de auto,maar deze keer vond hij het te koud om daar te blijven zitten. Dus kwam hij in de wachtzaal zitten bij mij. Vond dat ook wel eens leuk! We konden eens samen bij de dokter.
Dr.Verniers overlegde even aan de telefoon met Dr. Stragier om te stoppen met mijn aromasin en de zoladex. Om met de aromasin te stoppen heb ik totaal geen probleem. De zoladex ligt iets anders. Dit houd volgens mij ook de tumor in de hals in bedwang. Mischien ben ik ook wel verslaafd aan die zoladex (dan wel op een geestelijke manier) Dat is iets dat in de laatste 5 jaar een constante is in mijn leven. We zullen wel zien, wat er komt de volgende dagen.
Dan een heel klein beetje goed nieuws en waarom een klein beetje omdat ik het zelf niet heb gehoord. De bestraling zou toch effect hebben op mijn been. Mijn papa had dit verstaan. Dus ergens zit ik in mijn lichaam te juichen!!
Zo ie zo wil ik nu gaan genieten,van de week die komen zal met mijn broer en schoonzus!
Groetjes,
Maria
jihaaaaaaaaaaaaaa!!!!!
ups en downs
Inderdaad zo verliep het laatste weekje.
De woensdagavond na de sumilatie voor de bestraling mocht ik eindelijk naar huis. Maar door verandering van de pijnmedicatie had ik afkick verschijnsellen. Heb die nacht heel weinig geslapen!! Stelde me ook 1000 maal de vraag waarom ben ik er toch niet gebleven? Vooral donderdag was dat niet meer te doen. Mijn been zal vol met beestjes waardoor ik het gevoel kreeg het niet meer stil te krijgen. Had ik warm,koud,warm en terug koud. Ze hebben me dan opgevangen in de pijnkliniek en me iets gegeven om wat te kalmeren. De pijnmedicatie te laten hoe het was omdat de pijn in het rechterbeen bijna nihil waren. Deze nacht kreeg ik toch een goeie slaap,maar vrijdag en een deel van de zaterdag waren eigenlijk niet meer te doen.
Nu was het wel terug pijn,hevige pijn in het rechterbeen. Deels proberen het te verstoppen voor mijn geliefden. Wenen in het geniep…De verpleger kwam terug langs en vond dat het zo niet meer verder kon. Hij heeft dan de dokter gebeld en hebben ze overlegd om via mijn porte a cad te werken. Wat een hele goeie verandering is !!!!! Heb wel last van misselijkheid,maar heb de indruk dat die ook wat gaat minderen. Ik kreeg terug leven,maar die doseer ik een beetje. Wat niet makkelijk is.
Hopelijk kunnen mensen dan ook begrip opbrengen voor de rust dat ik wel wil nemen. De voorbije dagen ondervond ik ook wel dat luide stemmen allemaal bijeen ook niet zo goed is voor de moment. PLUS ik wil zoveel mogelijk energie opsparen voor mijn broer en schoonzus die een weekje Roeselare komen nemen. Gewoon als een familie even samen zitten,ergens heen gaan,ergens gaan eten op ons gemak,enz…..
Toen ik me zondag wat beter voelde ben is samen met de scooter,Neo en mijn ma gaan rijden. Neo begint goed zijn best te doen! Ik haal er ook heel veel energie uit.
Ik weet al maar te goed hoe het is om af te kicken,daarom dat ik er een tijdje tegen aan zag om er terug in het verleden aan te beginnen. Al bij al heeft het me nu al terug heel veel mogelijk gemaakt!!! Heb 1 goeie tip,als je het niet nodig hebt voor je gezondheid mijd het dan van harte!!!! Begin er gewoonweg niet aan!!!!
Maar gelukkig bestaat het ook wel he!!!!
Ik zal jullie laten en dan een dutje gaan doen en wie weet al tot morgen vroeg,
Maria
xxx
OJA morgen hebben we al bestraling 4 achter de rug. Vandaag is de eerste dag dat ik wat branderige pijn hebt. Maar het valt tot nu toe nog mee.
Dus saluuuuukes bloggermenskes.
xxx
Het is een berichtje in vele veldjes,maar ik wou ook nog eens alle mensen bedanken die me heel nauw aan het hart liggen bedanken. Dat zijn er velen,vooral mijn ouders die heel veel voor mij doen. Mijn ouders die meestal voor het eten zorgen en alle nodige steun en verzorging. Mijn schat die hard voor ons werkt en er altijd voor me is. Mijn broer en schoonzus to take there spare time to come over and see us. I Really hope we have a nice time. Al mijn vrienden die voor aller kleine dingen helpen en verzorgen. Aan allen die er ele dag voor me zijn,ne dikken merci!
nieuws
Hoikes,
Hier ben ik dan vanuit het ziekenhuis . Om 8h30 was ik hier aan gekomen. Onmiddelijk kreeg ik een kamer en kon ik gaan uitpakken.
Alleen lig ik nu nog niet op de juiste afdeling. Voor de moment lig ik op een kamer die bestemd is voor mensen met leukemie, om hen af te zonderen van alles. Het zijn grote kamers, wc en douche en lavabo. Alleen kan ik me wel voorstellen dat je na 30 dagen afzondering , je super blij moet zijn om hier uit te komen.
Een vriendin van mijn mama heeft hier ook een heel eind gelegen,maar is nu aan de betere hand. Gelukkig!!!!!
Rond 11h kon ik naar de scanner. Volgens dat het maandag is was iedereen goed geluimd en er was een vrolijke sfeer. Nu waren het eens mijn benen die in de nauwe ruimte moesten. Nu pas drong het tot me door dat het echt nauw is die tunnel. Mijn been deed redelijk veel pijn en had dus voor het onderzoek mezelf een bonus genomen.
Gelukkig want mijn benen moesten eigenlijk gestrekt worden. Linkerbeen geen probleem maar rechterbeen deed enorm veel pijn. Toen hebben ze dan toch iets kleins onder mijn knieholte gelegd en dat was al heel wat beter!!
Na een uurtje terug op de kamer kwam de dokter langs met het resultaat. Er is geen bloeding,maar het gezwel is heel erg groot. 15 bij 20 cm. Woensdag gaan ze beginnen met het bestralen. De dokter zei met wel dat het maar zal verkleinen als alle bestralingen achter de rug zijn. Dus ja het is nu terug afwachten he!
Ondertussen lig ik op een gewone kamer in het H.Hart ziekenhuis. Ook is mijn pijnpomp terug verhoogt om de pijn op te vangen van mijn been. Als ik beweging heb gaat het minder pijn doen,maar vanaf ik me dan zet en na een tijd terug rechtsta….dan kan ik er soms niet op staan.
Ja,…..15 op20 is niet niks he……Maar we gaan het bestrijden, en de strijd gaan en moeten we winnen!!!
Groetjes,
Maria
eindelijk
Dag beste lieve mensen,
Eerst en vooral wil ik jullie bedanken voor de vele mooie berichten!!! Als ook voor de giften! Het is niet meer mogelijk om iedereen appart te gaan bedanken . Daarom wil ik het langs deze weg nog eens doen.
Beste bloggers,medemensen ,vrienden en familie,
Van harte dank u wel voor jullie giften!!!
xxx
Sinds maandag ben ik uit het ziekenhuis. De pijn is redelijk onder controle. Alleen mijn been word erger en erger. Vandaag had ik een afspraak met een oncologe in het ziekenhuis in Roeselare.
Mijn been,….niet meer normaal…..gisterenavond was het niet meer te doen,heb dan ook een dosis genomen,deze morgen was dus juist hetzelfde. De oncologe stelt voor om maandag terug opgenomen te worden zodat er onmiddelijk een mmr scan te nemen van het been.
De spier is 2/3 tumor geworden met een bloeding. Als ze nu zouden bestralen zou dat geen reet kans hebben. Misschien gaan ze de bloeding te lijf gaan met een operatie of eruit laten zuigen. Pas dan kan er eventuele bestraling worden genomen om de pijn tegen te gaan. Hopelijk ook de groei,maar dat zou waarschijnlijk een wonder zijn….
Ik moet veel rusten…….het is niet makkelijk om alles los te laten. Kristof probeert zoveel mogelijk taken nog op zich te nemen.
Ook Neo zit soms zo raar naar me toe te staren. Waneer gaan we wandelen? Op dit moment gaan mijn ouders met hem gaan wandelen. Ook voor hem is het ingewikkeld geworden. Maar we gaan er wel geraken alle drie samen.
Ik zit nu in de zetel met de walvisballon voor mij in de lucht. Hij heeft zo een mooie smile. De trip zal niet voor onmiddelijk zijn. Het is nu even afwachten wat er gaat gebeuren met mijn been. Als er een operatie komt dan heb ik ook nog wat tijd….XTRA TIJD?
Ik weet het niet,de droom zal niet in de eerst komende weken zijn. Vind het wel jammer,heel jammer maar het geeft me iets extra om voor te vechten. Maandag terug in het ziekenhuis en ik zal proberen om jullie op de hoogte houden en waarschijnlijk kunnen jullie mij er ook in de goede moed krijgen of blijven.
Deze week kreeg ik een telefoontje van het ‘T GARNIERDESHUIS . Ons optrekgordijn was klaar. Ze hebben dat fantastisch gedaan! Ben er heel erg CONTENT mee!!!Dus ook aan hen een DIKKE dank u wel!!!
Morgen daar kijk ik naar uit!!!!! Dan komen ze met een benidorm basterd mobiel ,dat is zo wij het noemen. IKBLIJFMOBIEL Inderdaad ik wil vooral mobiel blijven en dat wil vooral zeggen dat ik kan gaan wandelen met Neo.Dat ik kleine boodschappen kan gaan doen,enz… En ik hoop van harte dat dit voor een oplossing zorgt.
Maria
xxx
Goed en slecht nieuws….
Hoi,
Ik denk dat jullie recht hebben op wat er de afgelopen week is gebeurd.
Het goede nieuws is dat er meer goeie reacties zijn dan de slechte op het rekeningnummer en nu ben ik heel blij dat ik het heb gedaan! Ik zal er geraken!!Iedereen die heeft gestort zal een fotoke toe gestuurd krijgen. Ook de mensen die storten en ik kan jullie bereiken , stuur ik jullie een mailtje.
De mensen die ik niet persoonlijk ken of via mail wil ik langs deze weg jullie hartelijk bedanken!!!!! DUS NE DIKKEN FERME ZOEN voor jullie en vooral ne dikken dank u wel!!!!!!!
Zaterdagavond hadden we dus bezoek van Vrienden. Vrienden die we al meer dan 10 jaar kennen en mensen die we pas een paar maand geleden hebben ontmoet.
Dat was op de trouw van Wesley en Sophie,waarvan hetfeest plaats vond in de Ardennen. Dat was een zalig weekend! Zij brachten ons zaterdagavond een bezoekje en dat bracht een heel gezellige avond met zich mee! Kristof en ik hebben er beiden van genoten!!
Zondagavond was heel wat anders. Had me rustig gehouden en zo wa kleine dingekes gedaan. S’avonds voelde ik terug de pijn van mijn nieren.
We hebben dan gebeld naar de verpleger. Hij gaf me de raad om nog een dosis te nemen,terwijl hij onderweg is tot bij ons thuis. Toen heeft hij de dokter gevraagd wat te doen. Ik kon een spuitje krijgen zodat het wat ging beteren. En dat deed het ook lichtjes.
Op maandag was de pijn er nog,maar in een lagere graad. De volgende morgen moest ik naar Antwerpen.
Daar kwam niets uit de bus. Was wat teleurgesteld,want mijn been deed op dat moment heel veel pijn. Toch had hij een afspraak gemaakt om woensdagmorgen tegen 9h15 bij die dokter te zijn.En dat was het dan geen uitleg over bepaalde dingen….neen het voelde gewoon niet goed aan… 
Dinsdagavond ben ik heel vroeg gaan slapen. Rond 3h ben ik wakker geworden van de pijn aan mijn rug en deels buik. T’was algelijk hoe ik me legde,het deed allemaal pijn. Uiteindelijk heb ik dan toch dosis genomen. Dat was dan iets voor 4h. Om 5 uur had ik terug zo een pijn. Mijn alarmwekker stond op 5H50,maar het was 5h30 toen ik opstond.
Ben koffie gaan drinken ( eigenlijk is het thee) bij mijn ouders. Vertelde hen dat ik terug zo een pijn had. Op een bepaald moment kwam ik slecht door die pijn. We hebben dan de verpleger gecontacteerd en alles uitgelegd. Hij stelde voor nog een dosis te nemen ,en als het niet beter moest ik naar spoed gaan dan in plaats van het Midelheimziekenhuis.
Dat was een moeilijk beslissing,want die dag deed mijn been(bil) ook enorm veel pijn. Zo erg dat ik dacht dat er iets aan het scheuren is. We hebben dan toch gekozen voor het spoed in Roeselare. Ze hebben me heel heel goed opgevangen!
Tegen 10H30 lag ik al op een kamer en onderzoeken waren al gedaan. Ze hebben mijn pomp verhoogd als ook de concentratie van het product.
Nu zijn we echt wel begonnen aan het stuk einde….Ondertussen heb ik details besproken met de dichste familie en vrienden hoe ik mijn einde zou kunnen zien.
De laatste drie dagen waren zeer emotioneel!!!
Hierbij wil ik jullie ook nog eens het rekeningsnr doorgevenom mijn droom waar te maken.
063-5037690-30
Ik heb zeker geen spijt van het openen van die rekening. Als ik het niet meer kan gebruiken dan zal ik iemand of een andere organisatie gelukkig maken met die centjes. Dus welke negatieve reacties jullie mij ook geven,ik word er eerst niet goed van. MAAR UITEINDELIJK MAAKT HET ME OOK STERKER!!!
Aan de mensen die mij wel steunen ,of dat nu met centjes is of een berichtje dank u wel voor die STEUN!!!!!!!
Ook wil ik Kristof,ma,pa en broere bedanken om te luisteren naar wat ik wil als het zover is. Voor alle SUPERSTEUN dat ze me geven.
Woensdag avond ging Kristof Rond 20h30 naar huis.Onmiddelijk nadat hij was vertrokken ben ik gaan slapen. Tot dat het 21h30 was begon ik terug een pijnaan val te voellen in mijn hals. Pffff weeral pijn en ik werd bang,want ik dacht dat ik ging sterven. De verpleegsters hebben dan Kristof opgebeld met de vraag of hij wou komen. Hij is bij me gebleven tot dat ik terug in slaap was en ook geen pijn meer had!
T’IS ZO NE SCHAT MIEN VENTJe !!!!!!!
Bij deze zal ik jullie nu ook maar laten,en nog wat proberen te slapen voor het bezoek komt.
Slaapwel,
Maria
xxxx
Rekeningnummer
Hallo,
Op de vele aanvragen hebben we besloten om een rekeningnr te openen die bestemd is voor mijn droom . Walvissen spotten in het wild. We kunnen daar wel een steuntje voor gebruiken.
063-5037690-30 met de melding Leclercq Maria/walvissen
Alvast aan iedereen, ne dikken dank u wel voor alle steun!!!
Lieve groet,
Maria
Weet je,ik heb heel lang getwijfeld of ik dit ging doen. Er is iemand die probeerd mijn droom waar te maken,die mevrouw is er heel erg in gedreven! Door het artikel in de lokale krant kreeg ze van hier en daar de vraag een cent te kunnen of te mogen geven. Toen dacht ze dat het misschien beter was een rekening te openen speciaal daarvoor.
Vond dat zelf raar,maar ergens had ze (Heidi) gelijk. Toch ben ik het blijven uitstellen,tot ik vandaag terug een berichtje kreeg over of ik al die rekening had? Neen dus, Toen heb ik nog vanavond een rekening geopend. Wie kan er aan dat geld? Kristof en mezelf.
Vandaag ben ik dan ook wel gaan beseffen,waarom zou ik het niet doen? Ik moet er geen jaar meer mee wachten.Deze droom heb ik altijd achter gehouden tot op een moment dat ik die kracht van die droom het best kon gebruiken! Ik heb nog dromen genoeg op mijn te do of wil lijstje. Zoals een ons huisje piekfijn in orde Krijgen. Nieuwe elektriciteit,keuken,vloer,isolatie,enz… In de laatste maanden hebben sommige mensen geholpen om ook dit waar te maken. Zoals ons terras,voortuintje,de schilderwerken buiten,ons garagepoort dat we eindelijk hebben!!! Het zijn allemaal kleine dingen,die mij nog gelukkiger en rustiger maken. Want het is ook een zorg minder voor mijne ventje. Alleen denk ik dat die walvissen me meer kracht kunnen geven,iets dat mijn ziel kan meenemen in wie weet een volgend leven.
Jammer genoeg kosten dromen soms centjes.
Als ook wil ik Kristof niet in de schulden stoppen voor mijn droom! Als ik in één van deze weken,maanden sterf dan zal hij nog betalingen genoeg hebben! Wij zijn niet rijk,hebben geen duizenden euros op een rekening staan. (zoals zovelen over de zieke bevolking) Ik probeer nu al meer te sparen zodat we mijn begraving kunnen bekostigen.
We hebben wel een verzekering bij dela,maar dan moet ik nog drie jaar blijven leven om ervan te kunnen genieten.
Ik wil ervoor gaan maar het moet haalbaar zijn op ieder vlak!
Wat zal er gebeuren als ik die droom niet meer kan vervullen? Dan ga ik persoonlijk op zoek naar iemand die de centjes heel goed kan gebruiken om zijn of haar droom te kunnen waarmaken. Als ik dat niet vind dan zoek ik een organisatie waarvan ik weet dat het in goede handen terecht komt en dat het echt iemand kan helpen.
Ik verplicht niemand om iets te geven!!! Dat is of was zeker NIET de bedoeling!!
Alleen is iedere cent een stap dichter bij mijn droom!
Ik ben jullie allemaal dankbaar!! Of het nu is om de oppeppende berichten, een cent,een euro. Ik ben gewoon iedereen dankbaar die mij ooit en nu nog steunen,door er gewoon te zijn ,mijn familie en vrienden. Ik ben super dankbaar voor die laatste 5 jaar,voor iedereen rond me heen!
Dus waarom zou ik het niet proberen?
Ja,inderdaad beschamend omdat ik iets wil voor mezelf…..
Maria
