Mijn Ster
Soms dan kijk ik naar de nacht.
En weet je, dan zie ik alleen maar die
donkerblauwe lucht en die kilte.
Het is niet zomaar een nacht, nee, het is één groot zwart gat.
Je ziet wel kleine fonkelende sterretjes.
Af en toe schitteren ze een keer in je richting,
En dan ben je blij, dolblij, … voor even.
Je ziet die donkere nacht, zo kil en zonder hoop.
En dan hoor je dat kleine stemmetje,
Dat stemmetje dat zegt: “draai je om”
Je weet niet waarom, maar toch draai je.
En dan opeens zie je een ster, een ster die groter is,
Een ster die schittert, een ster die mooi is.
Je voelt zijn warmte, je ziet zijn warmte.
En dan besef je plots,
Dit is mijn ster.
En hoe meer je het denkt, hoe groter hij wordt,
Hoe groter hij wordt, hoe meer je het denkt.
Totdat je het niet meer kan houden en dan schreeuw je het uit,
Dit is mijn ster.
Tranen rollen over je wangen, terwijl je voelt
Dat zijn warmte ze opdroogt.
Kreten van geluk weergalmen, terwijl je voelt
Dat hij ze stil aanschouwd.
Je kijkt naar de kleuren, je proeft de geuren,
Je voelt de dag.
En in je hoofd hoor je maar één gedachte:
Dit is mijn vriend.
(c) Geert (een vroegere klasgenoot van me)





4 reacties
Een prachtig gedicht!
Groetjes,
Marina
Hopelijk gaat alles redelijk met je en dit gedicht is prachtige maar dat kan toch wachten niet ?
Groetjes,
Gwen
Hey Kim, hier een voor jou, oud vrouwtje van 69 jaar.Moest ik kunnen toveren werd jij hier op aarde nog vééél ouder dan ik.Waarom schrijft nu zo iemand naar jou hé???Wel,,er zijn van die heel bijzondere mensen,die je,al zag je ze maar één keer, zo’n indruk maken dat je ze nooit vergeet.Jij bent zo iemand.Wat zou ik fier zijn als jij mijn kleinzoon of zo was.Gisterenavond ben ik buiten gaan zien naar een grote ster.Er was geen grote ster.Dus… als jij die ziet zal het zeker jou ster zijn.Kim,,lichamelijk ben je niet altijd samen maar er is een plaats waar je wel altijd samen kunt zijn hé. Niets of niemand kan ongedaan maken dat jij hier aan zoveel mensen zoveel schoonheid laat zien. bedankt. Je bent zo hartverwarmend en puur.Het ga je ALTIJD goed. Astrid p.s.doodgraag leven zijn 5 aangrijpende verhalen maar het is niet mijn gewoonte om brieven te schrijven.Naar jou moest ik precies iets schrijven. Onnozel misschien,maar ikweet zekerdat ik je nooit vergeet en zit hier nu te blijten gelijk een kastekind.
Dag Kim
Zelf ben ik moeder van 2 volwassen jonge mannen, 24 en 27.
De eerste 3 afleveringen heb ik niet gezien, toen ik de vierde zag heb ik geblijt als een klein kind.. Jij hebt nog een leven voor jou, dacht ik steeds en je komt in deze situatie terecht, wat is het leven hier hard op aard Je straalt liefde uit… je bent hartverwarmend…
Waarom vraag ik me af, waarom?
Sterren fonkelen aan de hemel,
Je kan ze alleen maar s’avonds zien.
Jij bent zo een ster.
Elk uur van de dag.
Ik zal jou nooit vergeten.
Sterkte Kim