WIE IS MARTINE?

Ik ben Martine, 40 en moeder van de vierjarige Manu. Samen met mijn partner Ton trekken we er regelmatig op uit. In 2004 bleek ik borstkanker te hebben, met uitzaaiingen naar de lever. Genezing is niet meer mogelijk, verlenging en uitstel wel. Sindsdien leef ik veel bewuster, ook met mijn zoontje Manu. Hij is op dit moment het belangrijkste in mijn leven. Manu weet dat ik ziek ben, maar niet dat ik er van zal doodgaan. En dat is goed zo, want ik wil dat hij zo lang mogelijk een onbezorgde jeugd doorbrengt. Gelukkig is doodgaan nog niet aan de orde en geniet ik meer dan ooit van ons leven met z’n drietjes. Zo trokken we onlangs naar Parijs om Manu de Eiffeltoren te laten zien.

Klik hier om mijn blog te lezen.

DE ZIEKTE VAN MARTINE

Hoe het begon
Ton en ik beslissen om een kind te krijgen en in de zomer van 2003 wordt Manu geboren. Na de borstvoedingsperiode blijft één van mijn borsten abnormaal groot. Volgens mijn arts zal het nog even duren vooraleer alles in de plooi valt. Een half jaar later, in 2004, laat ik me toch onderzoeken. Drie dagen later vertelt de oncoloog dat ik borstkanker heb met uitzaaiingen in de lever. Waarschijnlijk was het al aanwezig tijdens mijn zwangerschap en hebben de hormonen de tumor verergerd. Een week later wordt mijn eerste chemokuur opgestart. Een borstamputatie is niet zinvol omdat de kanker al te ver is gevorderd. We beslissen samen met de oncoloog om dat dus niet te laten uitvoeren.

Hoe het verder evolueert
Na die eerste chemokuur in 2004 lijken de tumoren gekrompen en blijven ze gedurende anderhalf jaar stabiel In die periode krijg ik geen chemo, al moet ik elke dag wel anti-hormonenpillen slikken. Het vrouwelijk hormoon oestrogeen voedt de meeste borstkankers, dus dat moet afgeremd. In september 2006 blijken de tumoren alweer te groeien. Daarop volgt onvermijdelijk een tweede zware chemo reeks. Die remt de groei van de kanker opnieuw een tijdje af, tot dat product “uitgewerkt” is en er alweer een volgende chemokuur aankomt. Alles samen heb ik zo al zes chemoreeksen gehad. En ik ben bezig aan de zevende.

Hoe het nu met me gaat
Uit een botscan eind juli is gebleken dat mijn botten brozer worden. Daarom neem ik nu botversterkers. Maar ik heb veel last van mijn rechterschouder en mijn middenrif. Op dit moment krijg ik chemoreeks nummer 9, met de vervelende bijwerking dat de huid aan de voeten en de handen niet meer zo sterk is. Ik zal niet meer genezen, maar de chemo kan mijn leven wel verlengen en daar probeer ik het beste van te maken.

Wat is borstkanker?
Als een vrouw iets abnormaals ziet of voelt aan haar borst kan ze in samenspraak met haar arts een mammografie laten uitvoeren, al dan niet gecombineerd met een echografie. Als de mammografie een afwijking vaststelt, kan een punctie uitwijzen of het gaat om een goedaardig of een kwaadaardig gezwel. Indien het gezwel kwaadaardig is, spreken we over borstkanker.

Patiënten met borstkanker worden meestal geopereerd, om zoveel mogelijk aangetast weefsel weg te nemen. Soms wordt de hele borst geamputeerd, maar soms is ook een borstsparende operatie mogelijk. Een bijkomende behandeling zoals chemotherapie, dat is een kuur van geneesmiddelen die de groei van de kankercellen afremt of vernietigt, wordt frequent toegediend na de operatie. Ook radiotherapie of bestraling kan de kankercellen vernietigen en wordt in bepaalde indicaties toegepast, meestal ook na de operatie en eventueel ook pas na de chemotherapie. De meeste borstkankers worden “gevoed” door vrouwelijke hormonen, oestrogenen. Daarom bestaat er ook een hormonentherapie, waarbij bepaalde geneesmiddelen de productie van het vrouwelijk hormoon tegengaan.

De kans op genezing hangt af van verschillende factoren: het stadium van de ziekte, de leeftijd van de patiënt, de grootte van de tumor, de uitzaaiingen, de behandeling, enzomeer. Borstkanker is de meest voorkomende kanker bij vrouwen. In 2004 telde het kankerregister 5374 vrouwelijke borstkankerpatiënten op een totaal van 14841 nieuwe kankergevallen bij de vrouw in Vlaanderen. Dat is zo’n 36 procent. Ongeveer één op de tien vrouwen zal borstkanker krijgen voor de leeftijd van 75 jaar. De vijfjaarsoverleving bij borstkanker is 82%, concreet wil dat zeggen dat iemand die borstkanker krijgt 82% kans heeft om vijf jaar na de diagnose nog te leven. Als borstkanker in een vroeg stadium wordt ontdekt, zit de overleving zelfs boven de 90%. In andere gevallen kan de groei van de tumoren vertraagd worden, zodat patiënten toch nog quality-time bij krijgen.

(Bron: VLK)

LINKS VAN MARTINE

Meer informatie over borstkanker vind je op borstkanker.net, kanker.be, tegenkanker.be en borstkanker.nl
Meer informatie over kanker
Weblog van Martine