Aflevering 8
Kim legt aan leerlingen in Mechelen uit hoe het voelt om te weten dat je wellicht niet lang meer zal leven. Hij heeft aanvaard dat hij binnen afzienbare tijd zal sterven, maar zou toch nog zo veel mogelijk van het leven willen genieten. Daarom heeft hij beslist om zijn zware chemo stop te zetten. Kim hoopt ondanks zijn beperkte levensverwachting nog met zijn Anneke te kunnen trouwen.
Het gaat goed met Maria. Vandaag herstelt ze een oude familietraditie in ere door naar het bedevaartsoord Dadizele te wandelen. Maria doet dat niet alleen, maar samen met een grote groep mensen die haar steunen. Ze verwacht geen mirakel, maar zegt toch: ‘Je weet maar nooit’.
Natacha heeft een experimenteel geneesmiddel gekregen en een scan wijst uit dat het de kanker afremt. Goed nieuws dus, maar Natacha heeft nog een reden om te vieren, want vandaag wordt ze veertig. Ze bedankt haar vrienden en familie voor de jarenlange steun in haar strijd tegen kanker.
Tegen alle medische verwachtingen in gaat het goed met Patrick. Daarom geeft hij een feestje. Samen met de pianist van de avond gaat hij op zoek naar een geschikt afscheidslied voor zijn begrafenis. Patrick heeft zijn situatie aanvaard en hoopt nu nog enkele mooie maanden te mogen beleven.
3 December 2008 om 15:20
Hoi,
Mijn naam is Els. Ik werk momenteel in een fabriek waar medicatie word gemaakt en verpakt. Op de afdeling waar ik werk is de meeste medicatie voor kanker. Ik heb het programma meestal gezien en vind het een heel mooie,realistische en aangrijpende reeks. Dankzij dit programma weet ik weer waarvoor ik werk. Ik wil alle deelnemers heel veel sterkte en nog een heel mooi leven toewensen. En de familie en vrienden van Martine wil ik heel veel sterkte wensen. Ook wil ik Kobe nog even laten weten dat hij dit programma heel goed gebracht heeft, hoewel dit niet altijd even gemakkelijk moet geweest zijn.
Heel veel lieve groeten van Els
3 December 2008 om 15:28
Wat die mensen allemaal doorstaan..niet te geloven. En toch hebben ze de moed om te vechten en door te gaan..stuk voor stuk fijne mensen …chapeau. Ook aan Kobe een dikke proficiat
3 December 2008 om 16:13
ik wens aan al die zieke mensen heel veel sterkte en hopelijk een genezing.
Ook aan Kobe een grote proficiat .Je doet dat formidabel . Het moet jou toch ook hard aangrijpen bij momenten. Aan iedereen een prettig en voorspoedig jaareinde en spetterend begin gewenst.
4 December 2008 om 11:15
hallo kobe,
ik vind het rrn prachtig programma die je maakt maar toch jammer dat het alleen over kankerpatienten gaat.Ikzelf verloor mijn vrouw 48 in 2006 en mijn dochter 24 in 2007 aan een ongeneeslijke erfelijke ziekte genaamd MELAS Syndroom.mijn vrouw verbleef 19 maand in het ziekenhuis en werd volledig dement tot ze stierf, mijn dochter daarentegen besloot om euthanasie te plegen op 29 mei 2008, ze wlde niet komen zoals haar moeder.De laatste week van haar levn was ze uiterst gelukkig en ze had eindelijk de oplossing gevonden.Nu een jaar later sta ik er nog altijd alleen voor en in juli 2008 deed ik een zelfmoordpoging omdat ik mijn leven niet meer zag zitten, ik was trouwens alles verloren, ook materieel, door de hoge ziekenhuiskosten, doordat ik mijn dochter alles wou geven in haar laatste levenjaar maakte ik grote schulden en moest ik alles verkopen, nu zit ik volledig aan de grond en het vraagt heel veel kracht om te kunnen herbeginnen.
in ieder geval volg ik je programma op de voet rn vrrl momrntrn ontroeren mij echt een kind verliezen is veel erger dan een partner en natuurlijk sterven is ook een heel verschil dan euthanasie.
groetjes,
johan deschietere
5 December 2008 om 21:07
Ik kan me echt wel inleven in mensen die hun laatste dagen voor zich hebben. Maar … is er dan echt niets luctiger op televisie? Wat is in godshemelsnaam het nut van dit programma? ….
7 December 2008 om 11:57
Dag Ken,
Als je nu nog niet weet wat de bedoeling is van dit programma,dan zal je het nooit niet weten.
Nog een prettig leven verder en vergeet vooral niet van te genieten van het leven!
Groetjes,
Maria
7 December 2008 om 19:30
hoi iedereen,
Ik vind het zo een emotioneel programma om naar te kijken, hoe die mensen nog genieten van hun leven…ik zou er alles aan willen doen, om die ziektes te vermijden! Maar helaas. Ik leef énorm mee met die mensen, ik zou zeggen tegen iedereen van het programma: geniet nog voluit van jullie leven…en er is nog zovéél te beleven! Ik zou toch…niet graag in die mensen hun schoenen staan, maar ik zou ze wel MOED willen geven op alle manieren die er zijn!! groetjes van Larissa, en geniet nog van jullie leven!!!! xxx
9 December 2008 om 23:19
aan Kim, Maria, Natacha en Patrick, jullie zijn elk op jullie manier fantastische mensen! jullie zijn degene die dagelijks steun en moed nodig hebben, maar jullie geven zoveel door aan ons… laten ons zien hoeveel de kleine dingen in het leven waard zijn! en leren ons in te zien er van te genieten, spijtig genoeg kan Martine dit niet meer maar ik ben zeker dat ze van hierboven jullie zal volgen! Ik wens jullie heel veel moed en sterkte en doorzetting, ondanks de moeilijke dagen… ik duim voor jullie!!! het allerbeste .. dikke knuffel aan allemaal!
10 December 2008 om 00:09
Wat een programma!
Je moet het maar durven als openbare omroep zo’n kies onderwerp visueel voor te stellen. Vijf personen vinden die hun leed en hun strijd zo maar te kijk gooien voor de geïnterresseerde één-kijker. Chapeau ook voor familie, vrienden en medische mensen die mee op weg gaan en zich niet schamen hun gevoelens te laten zien! Bravo voor Kobe die op een subtiele wijze de zieken benaderde, vragen dierf stellen en intens meeleefde. Aan de hoofdpersonen Natacha, Maria, Kim, Patrick en nabestaanden van Martine een dikke proficiat voor jullie lef. Veel sterkte! Het ga jullie goed. Het programma heeft me kippenvel bezorgd; gewezen op “echt” belangrijke dingen in het leven; verdrietig gemaakt maar me ook zeer veel doen glimlachen. Lieve mensen, jullie waren fantastisch!
10 December 2008 om 11:49
Hallo,
Deze laatste aflevering was bereknuffelsterk.
Aan Patrick, Maria, Kim en Natascha en directe omgeving en niet te vergeten Kobe en de ploeg nog vele hartverwarmende dagen en uren tegemoet gaan in het leven. Allez, eigenlijk aan iedereen in deze wereld die gevoel en respect heeft voor een ander.
De videoboodschappen waren tegelijk beklijvend maar ook springlevend! Het zou niet slecht zijn, moest er meer van zulke tv zijn. Zodat we er es allemaal wat meer bij kunnen stilstaan dat we van elkaar moeten houden, lief proberen zijn en meer lachen naar mekaar.
bedankt bedankt bedankt voor deze fantastische reeks
10 December 2008 om 20:13
Ik heb helaas maar 2 afleveringen kunnen kijken van Doodgraag leven maar wat ik in die 2 afleveringen heb gezien is de ongelooflijke grote kracht van Natascha, Patrick, Kim, Maria en Martine.
In 2005 is Eva gestorven aan huidkanker, de dochter van mijn moeder haar nicht; ze was 26 jaar, ze had zelf haar voorbereidingen getroffen voor haar begrafenis. Haar doodsprentje was niet het klassieke doodsprentje maar eentje die een boodschap geeft naar de anderen en waar ik als ik een mindere dag heb moed uithaal:
NOOIT DE MOED OPGEVEN
kun je niet vliegen-loop
kun je niet lopen-ga
kun je niet gaan-kruip
maar blijf nooit stilstaan-nooit dalen-immer opgaan
kun je niet lachen-glimlach
kun je niet glimlachen-wees toch blij
kun je niet blij zijn-wees tevreden
maar nooit de moed opgeven en immer voorwaarts streven
(E.Mattelaer)
Ik hoop dat ik de kans krijg om alle afleveringen te kijken.
Ook aan de medewerkers van dit programma jullie hebben dit mooi gebracht.
Vanessa
12 December 2008 om 17:23
hallo,
ik ben ook borstkankerpatient met uitzaaiingen naar het bot,
het programma heeft me enorm gesteunt , ik herkende verschillende situaties, heb ook veel moed en ga er steeds voor ,
bedankt natascha,kim ,patrick , maria en ook aan martine voor jullie eerlijke medewerking
bedankt ook kobe om dit proramma op zo een eenvoudige waardige manier te presenteren
aan iedereen nog veel vreugde en moed
greet xxx
13 December 2008 om 23:27
Tot mijn grote spijt heb ik aflevering 8 niet kunnen zien.
Toch wens ik jullie veel sterkte, ik zal jullie blijven volgen en wens jullie alvast fijne feestdagen hopelijk zonder te veel problemen.
Geniet ervan.
Groetjes Chris.